طراحی انواع مختلفی دارد و طراحی در ابتدا جزء وسایلی کمکی برای به تحقق رسیدن کار نهایی یا اثر هنری به شمار می آمد و نزد هنرمندان کار هنری مستقل تلقی نمی شد، امروزه اغلب طراحی ها مستقل بوده، نبوغ، سبک و روحیه ی خالق به گونه ای کامل و شخصی در آن نمودار می شود؛ از این رو، اهداف و عملکردها در ایجاد طراحی متفاوت بوده، می توان تمامی آنها را به دو گروه کلی تقسیم کرد:
گروه اول شامل
گروه دوم شامل
به طور کلی تعاریف متعددی که از طراحی داده شده تنها گویای بخشی از ویژگی های آن است. خطوط و نشانه ها، اساس طراحی هستند. خطوط و نشانه ها به وسیله ی اشیای متحرک و اثرگذار (قلم، زغال، مداد و …) و با دست طراح، کشیده می شوند، از این رو یک حالت حرکت در تمامی آثار طراحی مشهود است.
پیش طرح یا اسکیس (Sketch): عبارت است از نوعی طراحی اولیه، تند و مقدماتی (بدون ریزه کاری از یک ترکیب، یا بخشی از یک ترکیب، یا نمونه ای مقدماتی و غالبأ کوچک از یک نقاشی) که شناخت و تصور کلی از اثر در دست تهیه شکل می گیرد.
اتود یا مطالعه اجزاء (Study): عبارت است از طرح یا نقاشی از یک جزء، برای مثال بخشی از یک پیکره یا دست یا پارچه، به منظور مطالعه و استفاده از آن در یک ترکیب بندی بزرگ تر.
طرح خط خطی (Scribble drawing): طرحی سریع از حالت بدن و موضوعات دیگر است که در آن ابزار طراحی از روی کاغذ برداشته نمی شود.
روش خودکاری یا اتوماسیون (Automatism): در این روش چشم را می بندند و به دست مجال می دهند تا آزادانه و فارغ از هدایت آگاهانه، به کار طراحی بپردازد.
طراحی سرسری یا غیر ارادی (Doodle): بیشتر حالتی ناخودآگاه دارد مانند طرح هایی که هنگام صحبت های تلفنی کشیده می شوند یا طرح هایی که در حالتی کاملا ناخودآگاه حاصل خط خطی های بازی گونه باشد.
طراحی حالت یا طراحی بدن (Gestural drawing): نوعی طراحی است که هنرمند به طراحی از حرکات و حالات بدن می پردازد.
طراحی یا دیزاین (Design): طراحی به معنای دیزاین به طور کلی دارای دو مفهوم جداگانه است. مفهوم نخست، بر روند سازمان دهی «عناصر بصری»؛ (خط، رنگ، بافت، سطح و مانند آن) با تکیه بر «اصول طرح» (تعادل، ریتم، تناسب، هماهنگی، وحدت و نظایر آن) دلالت دارد و در معنای دوم و به طور کلی در اشاره به «هنر تجاری»، «طراحی صنعتی» و «گرافیک» به کار می رود.
