
اسم ها می توانند قابل شمارش یا غیرقابل شمارش (countable, uncountable nouns) باشند. اسمهای قابل شمارش را میتوان شمارش کرد، مثلاً یک سیب(one apple) ، دو سیب(two apples) ، سه سیب(three apples) ، و …. اسمهای غیرقابل شمارش را نمیتوان شمارش کرد؛ مثلاً هوا، برنج، آب، و …. وقتی اسم جدیدی یاد می گیرید، باید بررسی کنید که آیا قابل شمارش است یا غیرقابل شمارش. همچنین به نحوه استفاده از آن در جمله توجه کنید.
اسمهای قابل شمارش خود به دو دسته تقسیم می شوند:
الف) اسمهای مفرد (singular nouns)
مانند:
one group (یک گروه)، one table (یک میز)، one mirror (یک آینه)
ب) اسمهای جمع (plural nouns)
مانند:
two groups (دو گروه)، five tables (پنج میز)، three mirrors (سه آینه)
اسم های غیرقابل شمارش که به اسم های جمعی (mass nouns) نیز شناخته می شوند، قابل شمردن نیستند. آنها نیز براساس اینکه آیا قابل لمس هستند یا خیر به دو گروه تقسیم می شوند:
اسم های انتزاعی غیر ملموس هستند و نمی توانند از طریق حواس درک شوند. برای درک بهتر این نوع اسم ها، گروه های زیر از اسم های انتزاعی غیرقابل شمارش را در نظر بگیرید:
اسمهایی مانند مطالعه کردن (studying)، خوابیدن (sleeping)، آبیاری کردن (flowering)، ….
Studying is my favorite habit.
مطالعه کردن عادت محبوب من است.
اسمهایی مانند فارسی (Persian)، فرانسوی (French)، چینی (Chinese)، ….
Persian is very sweet language.
فارسی زبان بسیار شیرینی است.
اسمهایی مانند فوتبال (football)، والیبال (volleyball)، تنیس (tennis)، ….
Football makes you lose weight.
فوتبال باعث میشود کاهش وزن پیدا کنید.
همانطور که گفته شد در زبان انگلیسی، اسامی به دو دسته قابل شمارش و غیرقابل شمارش تقسیم بندی می شوند. انواع مختلفی برای اسامی قابل شمارش و غیر قابل شمارش وجود دارد. برای دریافت ادامه مطلب در اینجا کلیک کنید.