حرفهای غیرتکنیکال

من یک اکانت دیگه دارم برای حرف های غیر تکنیکالم که متاسفانه چون با جیمیل ساختمش این روزها نمی تونم واردش بشم پس فعلا حرف غیرتکنیکالم رو اینجا میزنم تا بعد که اگر روزی زندگی و اینترنت آزاد شد و زنده بودم، چون سایه جنگ هر لحظه بالای سرمونه،‌ این پست رو ببرم بگذارم سر جایش.

حرفهایی که الان میزنم شاید دو هفته قبل به نظر خودم مسخره بود. اما عزیزان تجربه نظر آدم را عوض می کنه. حالا نظرم چیه؟ اینکه ما در جامعه مون کم حرف می زنیم و بدتر اینکه همون موقعی هم که حرف می زنیم وقتی است که احساساتمون تحریک شده. حالا یا عصبانی شدیم یا ناراحتیم و ... . بنابراین همون حرفی هم که می زنیم درست در خلاف جهت منافع مون کار می کنه. شاید دارم یک تجربه شخصی رو تعمیم میدم. شاید نه. حتما! ولی خوب همین تجربه های شخصی متفاوته که جامعه را جامعه و متفاوت از افراد می کنه.

اتفاقی که توی جامعه ما افتاد تلخه و قطعا مسولیتش با کسایی است که قدرت داشتند و امکانات و گذاشتند به فرد فرد جامعه آنقدر فشار بیاد که تبدیل به خشم عمومی بشه. آنقدر فضا را تنگ کردند که من همین جمله را هم توی لفافه و با سانسور بگم. ولی من میخوام برگردم به عقب تر. به زمانی که همین ها به قدرت رسیدند. به زمانی که همه چیز را دست گرفتند. جامعه ما از همان زمان باخت. همان زمانی که به جای بحث های منطقی، دوقطبی شد. به جای بررسی و نقد و مطالبه یه عده شدند طرفدار و یه عده مخالف. و متاسفانه تا این را یاد نگیرم، تا این را یاد نگیریم زندگی مون روی حلقه ی تکرار باقی می مونه.

میدونم که حرفهام الان که جامعه توی شوک فرو رفته شاید بی معنی باشه، حتی ممکنه فردا نظر خودم تغییر کنه. ولی نوشتن بهترین راهه برای فهمیدن.