وقتی دیر شد، چه کار کنم؟

معمولا وقتی یک نفر قبل از یک جلسه یا قراری پیام می‌دهد که «۵ دقیقه دیگه می‌رسم» در واقع یعنی بین ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ی دیگر شاید برسم! موارد زیادی تجربه کردم که طرف مقابل با ۱ ساعت تأخیر آمده و یا حتی در بعضی موارد اصلا به قرار نرسیده است (نوابغی هم بوده‌اند که جلسه را فراموش کردند!!!). خودم هم گاهی مرتکب چنین اشتباهی شدم اما با انجام رفتارهایی تلاش کردم نگذارم تجربه‌ی تلخی برای طرف مقابل باقی بماند.

در این یادداشت ابتدا درباره‌ی این توضیح می‌دهم که چطور تجربه‌ی تلخی از خود باقی نگذاریم و در یادداشت دیگری به این خواهم پرداخت که چه کارهایی انجام بدهیم که اصلا دیر نرسیم.

اول - آرامش داشته باشید

شما اولین کسی نیستید که به جلسه‌ای دیر می‌رسید و آخرین نفر هم نخواهید بود! پس نیازی ندارد به اعصابتان فشار بیاورید و استرس به خودتان تحمیل کنید. وجود این استرس و عجله نه تنها به زودتر رسیدن شما کمک نمی‌کند و زمان را باز نمی‌گرداند بلکه ممکن است مقدمه‌ی خطایی را فراهم کند که باعث شود حتی دیرتر به جلسه برسید. مثلا چون عجله دارید به تابلوهای مترو دقت نکرده و سوار قطاری شوید که مسیر اشتباهی را طی می‌کند. علاوه بر این وقتی شما استرس دارید تمرکز خود را از دست می‌دهید و زمانی هم که به جلسه می‌رسید حضورتان کیفیت کافی را نخواهد داشت. در این مواقع من روی صندلی ایستگاه یا زیر سایه‌ای درختی برای چند لحظه آرام می‌گیرم به جلسه و راه‌های رسیدن به آن فکر می‌کنم، و بعد دوباره به سمت جلسه حرکت می‌کنم.

دوم - صادق باشید

اول با خودتان و بعد با اعضای جلسه صادق باشید؛ ممکن است با خود بگویید هنوز یک ساعت مانده و شاید در این یک ساعت شانس بیاورم و دیر نرسم، اما تجربه نشان داده که شما فقط این‌ها را برای فرار از واقعیت می‌گویید، پس اگر احتمال می‌دهید که به جلسه دیر می‌رسید حتما این احتمال را به دیگر اعضای جلسه انتقال دهید. سعی نکنید زمان کم‌تری بدهید که از دست شما ناراحت نشوند، چرا که اگر دیرتر برسید ناراحتیشان دو چندان خواهد شد. اتفاقا زمان بیشتری (بین ۵ تا ۱۰ دقیقه) اعلام کنید که وقتی زودتر رسیدید باعث آرامش خاطرشان بشوید.

سوم - اولویت‌بندی کنید.

حالا که زمان جلسه از دست رفته، و شما تأخیر خواهید داشت، از محتوا کم کنید! وقت آزاد به دست آمده را برای فکر کردن روی محتوا و پخته‌تر کردنش بگذارید. مهم‌ترین‌ها مطلب که با نگفتنشان فرصت بسیار کلیدی را از بین می‌برید نگه دارید و باقی را حذف کنید، نمی‌شود هم دیر برسید و هم بخواهید جلسه باب میل شما پیش برود. به اعضای جلسه این اختیار را بدهید که سر زمان اعلام شده جلسه را ترک کنند.

چهارم - به جای گشتن به دنبال راه در رو، از دیر رسیدن خود شرمنده باشید (!)

شرمنده بودن با نگران بودن متفاوت است، ممکن است کسی بارها نگران بشود ولی هیچ وقت از رفتارش شرمنده نباشد. دیر رسیدن رفتار مطلوبی نیست و بهتر است به جای آنکه بهانه‌های گوناگون برای دیگران بیاورید از ایشان معذرت‌خواهی کنید. مطمئن باشید تا زمانی که از یک رفتار بد شرمنده نباشید و برایش بهانه بیاورید هیچ وقت تغییرش نمی‌دهید.

شما هم تجربه‌ای از دیر رسیدن دارید؟ همین جا در نظرات با دیگران به اشتراک بگذارید.

پ.ن: اطلاع رسانی برای تأخیرهای ۵ دقیقه‌ای (البته برای جلسات بیشتر از نیم ساعت) خیلی لازم نیست.