چرا به موقع برسم؟

به موقع رسیدن به مترو، اتوبوس، هواپیما و غیره دلیل واضحی به عنوان جا نماندن دارد! منتها همین دلیل در واقع بر می‌گردد به انگیزه‌ای که برای رسیدن به مقصد داریم. فرض کنید بلیط قطار برای مشهد خریده‌اید تا بعد از مدت‌ها به سفری زیارتی و سیاحتی بروید. انگیزه سفر و ضرر مالی که در صورت جا ماندن از قطار می‌کنید، باعث می‌شود چند برابر همیشه جدیّت، دقت و همت به خرج دهید.

اما دلایل دیگری هم برای به موقع رسیدن وجود دارد:

اول - اعتبار

یکی از بدترین اتفاقاتی که می‌شود برای یک حرفه‌ای بیافتد از دست دادن حتی گوشه‌ای از اعتبارش است. اگر دیر رسیدن یا جابه‌جا کردن قرارها برای کسی تبدیل به عادت شود، به طوری که به چنین صفتی معروف شود، دیگران با این عینک به او نگاه خواهند کرد و در موارد مختلف حتی غیر از قرارها نیز با وی چنین رفتاری خواهند داشت. به عنوان مثال سر وقت پولی را برایش واریز نمی‌کنند، چرا که برداشت عمومی از او این است که زمان برایش بی‌اهمیت است.

دوم - جدیّت

وقتی سر وقت به قراری نرسید، اولین برداشت این خواهد بود که آن قرار و موضوعش برای شما خیلی هم جدی نیست (که احتمالا شما مسئله‌ی دیگری را به آن اولویت داده‌اید) و برای همکاری با شما خیلی هم نباید نسبت به نتیجه رسیدن امیدوار بود؛ یا اگر هم موضوع برایتان مهم است وقتی جدیت و همت کافی برای رسیدن به قرار را ندارید، چطور می‌توان برای انجام اقدامات آتی در موضوع روی شما حساب باز کرد.

سوم - نظم در برنامه

اگر شما هم به صورت میانگین ۴ برنامه یا قرار در روز داشته باشید، حتما در صورت دیر رسیدن به یکی از آن‌ها آسیب‌های حاصل از دیر رسیدن را به باقی قرارهای روز منتقل می‌کنید. این مسئله زمانی خودش را نشان می‌دهد که در قرارها یا برنامه‌هایتان باید کار مشخصی انجام شود و امکان کاهش زمانشان وجود ندارد. همین امروز صبح من حدود ۳۰ دقیقه دیرتر به بانک رسیدم و این تأخیر همینطور مثل دومینو باقی برنامه‌ها را تحت تاثیر قرارداد تا اینکه مجبور شدم یکی از جلسه‌های امروز را علیرغم اهمیتش لغو کنم!

چهارم - تعویق نیانداختن

«کار امروزت را به فردا نینداز» معتقدم همیشه اینطور نیست و بعضی از کارها و تصمیم‌ها را اتفاقا باید به فردا انداخت اما درباره‌ی برنامه‌ها و قرارهای تنظیم شده در تقویم کاملا موافق این عبارت هستم. چرا که وقتی قرار یا برنامه‌ای را در تقویم مشخص کردید مسائل مرتبط با آن را بررسی کرده‌اید و نتیجه گرفته‌اید که رسیدن به این برنامه شما را به نتیجه‌ی مورد نظرتان نزدیک‌تر خواهد کرد. پس دلیلی ندارد با کم گذاشتن در جدیت، همت و یا دقّتتان دیر برسید و مجبور بشوید برنامه‌ی مورد نظر را به تعویق بیندازید. (مگر اینکه اطلاعات تازه‌ای دست شما رسیده که در این صورت قرار را لغو کنید، نه اینکه دیر به آن برسید و ابتر رهایش کنید!)

تکمله

اقداماتی که در یادداشت قبل شرح دادم آسیب‌های یادشده در این متن را به شرطی بر طرف می‌کند که این رفتار برای شما عادت نشده باشد و یا روی یک موضوع این رفتار را به صورت متوالی تکرار نکرده باشید.