ممنون میشم به این پست یک دید عاشق به معشوق داشته باشید که من خودشیفته به نظرم نیام 🤣 ولی خب این یک گفتی هست که خودِ الانم صحبت میکنه و خودِ قبلی مو مورد خطاب قرار میده .
دوست داشتید دو پست فاطیما _ 1 و فاطیما _ 2 رو بخونید .
این عاشقانه ای برای توست ..
برای ستایش کردنت
برای پرسیدنت
برای وصال ات
برای دیدن دوباره لبخندت
برای بوییدنت
برای بوسیدنت
برای دوباره زندگی کردنت
برای در تو غرق شدنم
تو از ابتدا از جنس این مردمان نبودی
و کسی نمیدانست
شاید هم میدانستند و به روی خود نمی اوردند
تو از جنس لبخند بودی
تو نور بودی
و جز نور چیزی نمیدی
تو چون نسیمی خوش بو در پگاه یک روز بهاری بودی
تو ... خود معنای کلمه "خاص" بودی
از هر نظر
تو متمایز بودی
تو در نگه دیگران عجیب بودی
تو
فقط
برای خود بودی
و همه میدانستند
که تو فرق داری
همه
جز خودت
و من
که آن زمان تو بودم
و من و تو باهم من بودیم
و حال که از تو دور شدم میتوانم چون دیگران از دور به تو نگاه کنم
فاطیما
تو تمامِ من بودی
و هستی
تو برای من به معنای زندگی هستی
اصلا بدون تو جهان را برای چه بخواهم
بدون تو حتی دیدن کوه های الپ هم زیبا نیست
بدون تو حتی لذیذ ترین غذای دنیا هم ذره ای خوشمزه نیستند
بدون حتی بهترین هوای دنیا هم بشاش کننده نیست
بدون تو باران عاشقانه نیست
بدون تو خورشید ، تابان نیست
بدون تو ستاره ای در اسمان شب نیست
بدون تو فقط پوچی است
نمیدانم
نمیدانم
تو افیونی مگر دختر ؟
نه تو افیون نیستی
تو جانی
تو تمام منی
و تمام من نزد من نیست ....
اگر دیگری جای من بود چه میکرد ؟
به خدا که سر به بیابان گذاشتن هم دردی را از این تن دوا نمیکند .
فاطیما ...
برنگشتی ...
نگاهم میکنی اما ... برگشتی درکار نیست
ناز داری آخر
چه کنم دیگر
پس به پیش جفت درخت های گیلاس مان برو
من هم به آنجا می آیم
به این امید که تورا با شکوفه ها بعد مدت ها ببینم .
