وقتی کسی بهم میگه "واقعااااااا تیزهوشانی هستی ؟" برام عجیبه وقتی میگن "چطوریییی قبول شدی؟؟؟؟ خیلی سختههه" برام عجبیه چون الان اصلا سخت به نظر نمیرسه و یه چیز عادیه برام .
میدونم چندسال دیگه هم فکر میکنم که رشته و دانشگاهی که قبول شدم یه چیز عادیه اما الان اینهمه ترس اینهمه سختی اینهمه استرس برای چیه ؟
کاش خود اینده ام میومد باهام حرف میزد ....
میگفت اینا اصلا مهم نیستن باور کن !! بهم میگفت که فقط به خودت باور داشته باش و به تلاش ادامه بده ... همه چیز همونی میشه که تو میخوای ...
تا همین چند وقت پیش رتبه برام مهم بود
الانم مهمه
ولی نه مثل قبل دیگه
الان فقط یه چیز مهمه ...
میگه از کلام تو بر تو حکم می شود و خدا توی قران به نوشتن قسم خورده
پس مینویسم به امید دیدن اون روز
زمستون 1405 من تهرانم
به عنوان دانشجوی پزشکی دانشگاه تهران
با رتبه دو رقمی زیر پنجاه
