حدود ده روز پیش، تصمیم گرفتم یه چالش سخت و تقریبا-غیر ممکن- برم: ده روز بدون شبکه های اجتماعی!
احساس می کردم نمیتونم انجامش بدم. ولی خب...گویا تونستم!
فکر کنم اون مدت، جزو بهترین دوره های عمرم بود.نکات جالبی که این چالش برام داشت، این بود که روز اول، به طرز عجیب غریبی، استرسم به طور محسوسی کم شد! معمولا صبح ها که از خواب بیدار میشدم، خیلی استرس داشتم. ولی تو دوران چالش، استرسم خیلی کمتر بود. ذهن بازتر، حافظه ی قوی تر(مخصوصا کوتاه مدت)، وقت بیشتر و حتی انرژی بیشتر!جالب نیست؟
تو درس خوندم خیلی تاثیر داشت! درسارو تو مدت زمان کمتری میخوندم، بهتر یاد میگرفتم و تستام اکثرا بین 60تا80 درصد بود!
نتیجه ی کلی:شبکه های اجتماعی بخاطر میزان مدیریت نشده ی اطلاعاتی که به ما میدن، نظم ذهنی و حتی آرامش ذهنی مارو بهم میزنن. ساختار این شبکه ها به طوری ساخته شده که به ما لذت فوری در حجم زیاد میده و ذهنمونو بد عادت میکنه و باعث میشه که ذهن باخودش بگه: خب داش حالا که انقد رسیدن به دوپامین راحته، بیخیال بقیه ی کارا فقط بریم سوشال مدیا گردی و تمام!. وقتی که برای یه مدتی این چرخه رو میشکنی، مغز از اون حالت اعتیاد وارش در میاد و یه جورایی، به تنظیمات کارخونه برمیگرده!
البته اینا به این معنی نیست که بگیم سوشال مدیا بده! تو دنیای امروز، کنار گذاشتن مطلق سوشال مدیا واقعا ممکن نیست! ولی میشه مدیریتش کرد. میشه تنظیم کرد که چه استفاده ای ازش بشه و چقد ازش استفاده بشه.
تصمیم قطعی م اینه که از این به بعد، سوشال مدیا رو محدود تر کنم و نهایت، یک تا دو ساعت ازش استفاده کنم. امیدوارم تو پایبندی به این تصمیم موفق باشم. یا علی مدد
