مرثیه‌ای برای رویای ویندوز؛ یا چرا لینوکس خیلی خیلی از ویندوز بهتر است

اولین تلاش‌های من برای مهاجرت به لینوکس به سال ۹۶ برمی‌گردد؛ آن هم بیشتر از هر چیز دیگری از سر nerd بودن و سرک کشیدن توی دنیای نرم‌افزار آزاد بود. این مبدا رو لحظه‌ای می‌گذاریم که من هیچ چیز از لینوکس نمی‌دانم و با Rufus یک فلش بوتیبل اوبونتو درست کردم؛ صرفا برای سرگرمی.

من توی آن دوران وقتی وارد محیط اوبونتو شدم دیدم که چقدر همه‌چیز با ویندوز فرق دارد، حتی شاید گفتن این که بگویم فرق و اختلاف دارد زیاد درست نباشد، چون توی اوبونتو کلا از یک approach دیگری به همه چیز نگاه می‌شود.

توی آن دوران که تقریبا اواسط دوره‌ی کارشناسی نرم‌افزار بودم و تازه داشتم از دید تخصصی به لینوکس نگاه می‌کردم متوجه شدم که چقدر نسبت به ویندوز اصولی‌تر است. سلسله‌مراتب فایل‌ها توی لینوکس چقدر نسبت به ویندوز منطقی‌تر است و چقدر همه چیز به زیبایی در کنار هم قرار گرفته‌اند.

متاسفانه توی اون سال من مجبور شدم دوباره به ویندوز برگردم. اصلی‌ترین دلیلش این بود که به عنوان یه بازی‌ساز اصلی‌ترین نرم‌افزار من یونیتی بود و اون زمان هنوز نسخه‌ی درستی از یونیتی برای لینوکس بلید نشده بود. دلیل دیگرم (که شاید هنوز هم به خاطرش بعضی وقت‌ها نیم‌نگاهی دزدکی به ویندوز می‌کنم) محصولات ادوبی بودند؛ فتوشاپ، ایلاستریتور و افترافکت.

اما چیزی که من را دوباره به دنیای جذاب لینوکس و اوبونتو برگرداند این بود که با فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد و لایسنس‌های نرم‌افزاری آشنا شدم. قطعا باز کردن این قضیه از حوصله‌ی مطلب خارج است و حقیقتش خودم هم احساس می‌کنم هنوز هم در این باره آن‌قدر اطلاعات ندارم که بخواهم برای یک نفر از صفر توضیحش بدهم. اما همین فلسفه باعث شد تا عطای ادوبی را به لقایش ببخشم و وارد دنیای لینوکس شوم.

اما بیشتر از جاذبه‌ی لینوکس، دافعه‌ی ویندوز من را به سمتی که الان هستم هل داد. تا مدتی به دلایل زیادی که بیشترشون از دست من خارج بود از بازی‌سازی، طراحی و انیمیشن‌سازی فاصله گرفتم و بنابراین تنها دلایل نیاز من به ویندوز از بین رفت و دوباره لینوکسی شدم.

به جز گرافیک کامپیوتری مرتبط با ساخت بازی، تنها کاری که از دستم برمی‌آمد و در آن بک‌گراند داشتم برنامه‌نویسی اندروید بود؛ و این ماجرا سرآغازش نصب اندروید استودیو روی اوبونتو و موخره‌اش این بود که من که تجربه‌ی کار با اندروید استودیو روی ویندوز را هم داشتم متوجه شدم که چقدر سرعتش در اوبونتو بالاتر است (شاید نزدیک دو برابر).

در این زمان بود که نوشتن اپلیکیشن آموزش بازی‌سازی‌ام را در اندروید استودیو شروع کردم.

یادآوری دلایلی که من را از بازی‌سازی دور کردند چندان برایم خوشآیند نیستند و مرورشان هم اهمیتی ندارد. صرفا خواستم بگویم که اگر یک بازی‌ساز (نمی‌دانم می‌توانم خودم را بازی‌ساز حساب کنم یا نه) عاشق بازی‌سازی به اجبار از علاقه‌اش دور شود سعی می‌کند دوباره به آن سمت متمایل شود و برای من که برنامه‌نویسی اپلیکیشن می‌کردم این قضیه خودش را به این صورت در آورد.

اندروید استودیو بر روی لینوکس اوبونتو - اپلیکیشن یونیتیکورن
اندروید استودیو بر روی لینوکس اوبونتو - اپلیکیشن یونیتیکورن

شاید هدف من هیچ‌وقت توسعه‌ی چنین اپلیکیشنی نبود. اما در مسیری قرار گرفته‌م که من را به این سمت کشاند و شاید وجود این اپلیکیشن مثل یک اتفاق خوشایند ناخواسته بود اما در نهایت نتیجه رضایت‌بخش است.

این روزها که هر روز بیشتر از قبل با لینوکس اخت می‌شوم و سرعت، سادگی و زیبایی‌اش مسحورم می‌کنه دائم از خودم می‌پرسم:

چرا تا الان نیومده بودی سمت لینوکس؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

و پاسخ یک جمله است: چون نمی‌دانستم چه چیزی را از دست داده‌ام.