می دونستم پایتون خفنه ولی این ویژگی ش واقعا یه چیز دیگه ست

هر کاری کردم نتونستم به خاطر وضعیت نت با اکانت اصلیم بنویسم واسه همین بازم رو زدم به اکانت اورژانسی.

قبل از همه چیز بگم برای خودم به شخصه خیلی معنای خاصی نداره که تو این وضعیت و بحرانی که همگی توش قرار گرفتیم بیام و درباره یه چیز تخصصی و فنی و مث برنامه نویسی بنویسم اما خب چه میشه کرد؟! فعلا چاره ای جز نوشتن نیست.

من سال ها قبل از اینکه اولین PC خودم و داشته باشم عاشق کامپیوتر ها بودم با اینکه حتی از نزدیک یه دونه اش رو هم ندیده بودم. هنوز درک نکردم چطور میشه بدون اینکه تجربه چیزی و داشته باشی انقدر عاشقش باشی. مث موقعی که نوجوون بودیم و بدون اینکه حتی پارتنری داشته باشیم با اهنگای غمگین گریه می کردیم.

وقتی اتفاقی اولین مجموعه پکیج های نرم افزاری رو خریدم و با کلی نرم افزار که توشون بود آشنا شدم اونجا بود که فهمیدم موجودی با اسم برنامه نویس وجود داره که خدای کامپیوتره و می تونه مثل یه برده با کامپیوتر ها برخورد کنه جوری که هر دستوری میده بدون قید و شرط اجرا میشه. بعد مدتی یه اموزش برنامه نویسی به زبان دلفی خریدم ولی چون سنم خیلی پایین بود و کسی هم دور و برم نبود که بهم بگه باید چکار کنم اصلا درک درستی از برنامه نویسی نداشتم چه برسه بخوام یادش بگیرم. اونم به جایی نرسید.

داستان اصلی از جایی شروع شد که اندروید پا گذاشت وسط. جاوا وسعت بیشتری گرفت، الانم سنم بیشتر بود و درک بهتری از مفهوم برنامه نویسی داشتم. بذارید کوتاهش کنم : خلاصه از جاوا رسیدم به کاتلین که واقعا خیلی جذاب تر از جاوا بود. خلاصه گفتم بذار دیگه انقدر برنامه های الکی و مینی اپلیکیشن به درد نخور و چیزای تمرینی درست نکنم و بزنم به دل کار و چند تا اپلیکیشن که سال ها ارزو داشتم بنویسم و بالاخره بسازم. نتیجه اش شد 4 تا اپلیکیشن اندرویدی که پارسال تو کافه بازار و مایکت منتشر کردم. اون مدتی که داشتم اپ ها رو می نوشتم واقعا داشت بهم خوش می گذشت. در حدی که دو روز یه بار می خوابیدم انقدر که کد زدن کیف داشت.

2 تا اپلیکیشن نوشتم که مدل های سه بعدی جنگنده های نظامی رو معرفی می کرد. یکی دیگه اش اموزش زبان انگلیسی بود. اون یکی هم آموزش ریتم های موسیقی بود. چون زبان فرانسوی هم بلد بودم تصمیم داشتم یه چیزی هم واسه اون بسازم ولی خب به دلایلی نیمه کاره ول شد. دیدی شاعرا میگن شعر شاعر مثل بچه ش می مونه. اپ های من هم بچه های من بودن. خلاصه گفتم کاتلین ازین به بعد زبان من میشه واسه حرف زدن با کامپیوترا دیگه...

من همیشه شنیده بودم که پایتون خیلی خفنه و این جور حرفا اما خب از طرفی هم فهمیده بودم زبان اصلا مهم نیست بلکه فهم پایه های زبان مهمه. حالا می خواد پایتون باشه یا سی یا جاوا یا و یا و یا... تا اینکه چند روز پیش سرچ کردم و فهمیدم کاتلین فقط 700 تا کتابخانه خارجی داره. این مقدار برای جاوا بین 10 تا 20 هزار تا تخمین زده میشه و به نظرتون پایتون چند تا کتابخونه داشته باشه خوبه؟ : فکرشو بکنید بیش از 300 هزار کتابخانه خارجی واسه این زبان اون هم تو حوزه های مختلف از کاربرد عمومی گرفته تا بازی سازی و ماشین لرنینگ و هوش مصنوعی و آموزش و محاسبات و تحلیل داده و چه و چه نوشته شده. بی دلیل نیست که پایتون تو رتبه اول محبوب ترین ها قرار گرفته.

خلاصه اینجور شد که از چند روز پیش با خودم گفتم ازین به بعد اگه بنا با ساخت اپ های کاربردی واسه خودم باشه یا بخوام تمرین کنم حتما باید برم پایتون یاد بگیرم. چون قبلا حتی وقتی از هوش مصنوعی خواسته بودم برام یه کد بنویسه که بتونم باهاش روی فایل های ویدیویی کار کنم مجبورم کرد از کتابخانه های پایتون استفاده کنم. خب وقتی قراره کتابخونه پایتونی باشه چرا کل کد پایتونی نباشه؟ اگه قرار شد واسه موبایل بسازم میرم سراغ کاتلین ولی واجب شده که پایتون و یاد بگیرم. و تا حضرت جادی هست زندگی باید کرد.

منتها کم کم به یه سری چالش می خورم دیگه. اولا که وضعیت اینترنت مملکت شده این. ثانیا وقتی تو vs code کد می زنم و از تابع () input استفاده می کنم ادیتور کد نمی ذاره ورودی و وارد کنم و این خطا رو می ده:

_input = input("input your name:")

print(_input)

******************************* output ****************
cannot edit in read-only editor!

واقعا در حال حاضر خیلی با این زبان غریبه ام. کدهاش چهره اشنایی واسم ندارن ولی می دونم یع مدت اگه کار کنم همه چی طبیعی میشه. خواستم یه مینی اپ بسازم که دو تا کتابخانه خارجی نیاز داشت. با هزار تا دردسر از همین سایت های داخلی نصب شون کردم ولی هر چه کردم نشد که نشد بشه. نمی دونم ایا نسخه های کتابخونه ها حساسه یا چیزی کم و کسر بوده. الانم واسه اجرا کد ها محبورم از تو ترمینال هر با اجراشون کنم چون وس اس کد نمیذاره ورودی بدم. البته تمام اکستنشن هاش و نصب کردم ها. خواستم PyCharm نصب کنم که اونم گویا فقط نسخه Trial داره.

به هر حال دوست دارم در آینده بیشتر از تجربه م با این زبان بنویسم. شما هم اگه تجربه پایتون دارید خوشحال میشم نظرات تون رو بشنوم.

زنده باد ایران، زنده باد ایرانی و به گور باد ضحاک