امیر ها و پادشاه های عرب بعد از اسلام، برای اینکه خبط گذشته همکاران خودشون رو در این شغل انجام ندن، رفتن سراغ کتاب های تاریخ. اصلا یکی از کار های مهم در حکومت، استفاده از تجربه های دیگر حاکمان است. از میان حاکمان سر زمین های اسلامی، امیرالمؤمنین (علیه السلام) اولین کسی بودن که توجه زیادی به تاریخ داشتن. مدرکش هم نهج البلاغه است: يقين چهار شعبه دارد ـ بر چهار پايه استوار است ـ بر بينش و هوشيارى، و رسيدن به دقايق حكمت، پند گرفتن از عبرت ها و توجّه به سنّت هاى پيشينيان.
