اخلاق در فتوشاپ

فتوشاپ به کمک ابزار قدرتمندی که دارد به کمک ما می‌آید تا عکس‌هایی را که ثبت کردیم بهتر کنیم، با تنظیم نور و رنگ، حذف چیزهایی که ناخواسته در عکس افتادند، اضافه کردن افکت و ... ، هیچ ایرادی هم ندارد. اما مشکل از آنجایی شروع می‌شود که سوژه عکاسی چهره یک انسان است و ما به جان صورتش می‌افتیم تا به زعم خودمان او را زیباتر از چیزی که هست کنیم.

اگر لاغر است کاری می‌کنیم چاق‌تر به نظر برسد و اگر چاق است لاغرتر شود، با حذف چین و چروک صورتش سعی می‌کنیم جوانتر به نظر برسد و اگر جای زخم، جوش یا کک و مک داشته باشد به راحتی آب خوردن حذفش می‌کنیم. اگر پوست سبزه‌ای داشته باشد کاری می‌کنیم پوستش روشنتر به نظر بیاید. لب‌هایش را برجسته می‌کنیم و گونه‌هایش را گل می‌اندازیم و داندان‌هایش را سفیدتر می‌کنیم. در نهایت عکس را نشانش می‌دهیم و می‌گویم: «به نظرت بهتر نشد؟» شاید در آن لحظه متوجه نباشیم اما با اینکارمان داریم به او این پیام را می‌دهیم که اینطوری که هستی زیبا نیستی، ما تو را اینطوری که هستی دوست نداریم و کم کم اعتماد به نفسش را از بین می‌بریم.

شاید این چیزی که می‌گویم وسواس گونه به نظر بیاید اما آیا به لحاظ اخلاقی حق داریم دست به چهره دیگران ببریم و صورتشان را ویرایش کنیم؟! همین ماه پیش بود که سولانج ناولز، خواننده، بازیگر و مدل آمریکایی به نشریه ایوینیگ استاندارد، بخاطر حذف بخشی از موی سرش از روی جلد مجله، اعتراض کرد. از این دست قضایا بسیار داریم و شاید لازم است قانونی مشابه قانون کپی رایت برای چهره و فیزیک بدنی انسان‌ها تدوین شود.



این یادداشت اولین بار در وبلاگم به آدرس زیر منتشر شده است.

https://vahidisme.blogspot.com/2017/11/blog-post_21.html