حضانت فرزند پس از طلاق



طلاق یکی از مهمترین پرونده هایی است که امروزه در دادگاه ها بررسی می شود. طلاق تنها مربوط به جدایی طرفین نیست و موارد بسیار دیگری را نیز شامل می شود. یکی از این موارد مربوط به فرزندان طرفین است. حضانت فرزند پس از طلاق یکی از مهمترین موارد طلاق است که باید مورد بررسی دقیق قرار گیرد. قوانین زیادی برای حضانت فرزندان پس از طلاق تدوین شده است که در این مقاله به آنها می پردازیم. در ماده 1168 قانون مدنی تصریح شده است که حضانت فرزندان حق و تکلیف پدر و مادر است مگر اینکه آن دو از یکدیگر جدا باشند. لایو که در ادامه قوانین آن به طور کامل توضیح داده خواهد شد. اهمیت تعیین حضانت فرزند پس از طلاق در قانون

یکی از مهمترین قوانینی که در ایران برای حمایت از خانواده تدوین شده، قانون حمایت از خانواده است. در این قانون تصریح شده است که حضانت فرزندان تعیین نمی شود و حکم طلاق صادر نمی شود.

همچنین این قانون در مورد حضانت فرزندان قبل از طلاق چنین می گوید:

... در خصوص حضانت و نگهداری از فرزندان و نحوه پرداخت هزینه های حضانت و نگهداری تصمیم مقتضی می گیرد. همچنین دادگاه باید با توجه به وابستگی عاطفی و مصلحت طفل، ترتیب، زمان و مکان ملاقات او با والدین و سایر بستگان را تعیین کند. حضانت طفل پس از طلاق تا هفت سالگی

طبق قانون جدیدی که در سال 1381 بنا به مصلحت و تشخیص طفل وضع شد، حضانت طفل پس از طلاق بر اساس سن او تا هفت سالگی و بعد از آن تعیین می شود. مطابق ماده 1169 قانون مدنی:

برای حضانت فرزندی که پدر و مادرش جدا از هم زندگی می کنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و بعد از آن با پدر است. با توجه به علاقه کودک حضانت او تا 7 سالگی با مادر است. مگر اینکه مادر دیوانه شود، یا دوباره ازدواج کند. در ماده 1170 قانون مدنی آمده است که اگر مادر در این 7 سال دچار جنون یا ازدواج مجدد شود، پس از طلاق، حضانت طفل به عهده پدر خواهد بود.

لازم به ذکر است که اگرچه این موارد به صراحت تعیین شده است، اما بسته به مورد ممکن است تغییر کنند. یعنی اگر پدر صلاحیت نداشته باشد یا خوب باشد که فرزند نزد مادر بماند، دادگاه حضانت طفل را از او نمی گیرد. تشخیص این پرونده بر عهده قاضی و دادگاه صالح است. حضانت طفل بعد از طلاق بعد از هفت سالگی

بعد از هفت سالگی طبق قانون باید حضانت به پدر داده شود. اما در تبصره ماده ۱۱۶۹ آمده است که پس از هفت سالگی در صورت بروز اختلاف، حضانت طفل با رعایت مصلحت با تشخیص دادگاه است.

یعنی اگر بعد از هفت سالگی مشخص شود که پدر صلاحیت نگهداری از فرزندان را ندارد و پس از طلاق نیز توانایی دریافت حضانت فرزند را ندارد، حضانت با مادر باقی می ماند.

در بالا اشاره کردیم که اگر مادر قبل از ۷ سالگی دچار جنون یا ازدواج مجدد شود، حضانت به پدر محول می شود. اما شرایط دیگری نیز وجود دارد که به موجب آن پس از طلاق، حضانت طفل از یکی از طرفین سلب می شود. در قانون آمده است که حضانت فرزندان را نمی توان از کسی سلب کرد مگر به دلیل قانونی.

در ماده 1173 قانون مدنی چنین آمده است:

هر گاه به دلیل عدم مراقبت یا انحطاط اخلاقی والدینی که طفل تحت حضانت اوست، سلامت جسمانی یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر قرار گیرد، دادگاه می تواند بنا به درخواست بستگان طفل یا به تقاضای قیم او تصمیم بگیرد. یا به درخواست رئیس حوزه قضایی. فرزندخواندگی برای حضانت فرزند

1) اعتیاد مضر به الکل، مواد مخدر و قمار.

2) شهرت به فساد اخلاقی و فحشا.

3) ابتلا به بیماری های روانی با تشخیص پزشکی قانونی.

4) آزار و اذیت کودک یا اجبار او به مشاغل غیراخلاقی مانند فساد و فحشا، تکدی گری و قاچاق.

5) تکرار حمله خارج از حد معمول.