حق طلاق برای کیست؟


در جامعه امروزی بارها کلمه طلاق را شنیده اید. در گذشته این امر به شدت مورد محکومیت و سرزنش جامعه قرار می گرفت و حتی اگر زوجین قادر به ادامه زندگی خود نبودند به دلیل واکنش جامعه از انجام آن خودداری می کردند. اما امروزه طلاق واکنش های قبلی خود را ندارد و بسیاری از زوج ها از هم جدا می شوند. طلاق در لغت به معنای پایان قانون زندگی مشترک زن و مرد است. راه های زیادی برای صدور حکم طلاق وجود دارد. طلاق با توافق غیر توافقی یا طلاق از طریق طلاق رسمی یکی از راه هایی است که امروزه می توان از طریق آن جدایی انجام داد. طلاق غیر توافقی به دلیل معایب فراوان از جمله وقت گیر بودن توصیه نمی شود. به خصوص اگر این طلاق توسط زن انجام شود، انجام آن بسیار دشوارتر از طلاق غیر توافقی از سوی مرد است. راه دیگری که وجود دارد، طلاق توافقی است. این طلاق از طریق توافق زوجین انجام می شود و نسبت به طلاق قبلی سریعتر و آسانتر است. اما معمولاً برای طلاق توافقی، طرفین مجبور می شوند از بخشی از حقوق خود صرف نظر کنند. مثلاً زن با مردی موافقت می کند که مهریه او را ببخشد تا حکم طلاق سریعتر صادر شود. اما نوع دیگری از طلاق وجود دارد که آسانتر از موارد فوق است و در زمان کوتاهی قابل انجام است و نیازی به گذشتن از حقوق طلاق نیست. این جدایی از طریق حق طلاق رسمی انجام می شود. برای اطلاع از انواع حق طلاق و نحوه اخذ آن ادامه این مقاله را از دست ندهید.

اعطای وکالت طلاق یا حق طلاق

در ابتدا لازم به ذکر است که هر شخصی می تواند برای انجام کاری به هر شخص دیگری وکالت بدهد. منظور از وکالت دادن به شخص این است که شخص مذکور نماینده انجام کاری در امر جزئی باشد. یکی از مصادیق وکالت دادن به شخص، دادن حق طلاق به زن است. طبق این وکالت زن می تواند بدون رضایت مرد طلاق بگیرد. البته باید توجه داشت که قبل از اعطای وکالت طلاق باید بین زن و مرد توافق شود. یعنی مرد قبول کند که زن در طلاقش وکیل داشته باشد. ممکن است بسیاری از افراد با این موضوع مخالف باشند زیرا فکر می کنند همزمان با دادن حق طلاق رسمی یا عقد به معنای متزلزل شدن پایه های زندگی مشترک است. در حالی که اینطور نیست. زن زمانی که برای ادامه زندگی دچار مشکل می شود اقدام به طلاق می کند و داشتن حق طلاق به این معنا نیست که بی دلیل طلاق می گیرد.


وکالت طلاق به دو صورت انجام می شود. اعطای حق طلاق محضری و اعطای حق طلاق در ضمن عقد. در ادامه هر کدام را به تفصیل توضیح خواهیم داد.

حق طلاق در عقد

بر اساس قواعد قانون مدنی، علاوه بر عقود لازم، هر عقد لازم و جایز دیگری را نیز می توان منعقد کرد. حق طلاق یا وکالت طلاق زن نیز از جمله عقودی است که در عقدنامه می توان به آن اشاره کرد. برای این منظور کافی است مرد تصریح کند که هنگام نوشتن متن صیغه، حق طلاق را به همسر خود می دهد و داماد باید آن را در عقدنامه قید کند.


اعطای حق طلاق به موجب عقد به هیچ وجه قابل اسقاط مرد نیست و از لحظه انعقاد عقد به طرفین قابل اسقاط نیست.


در صورتی که قصد اخذ حق طلاق از طریق عقد را دارید باید دقت کنید که در اعطای حق طلاق هیچ شرطی ذکر نشده باشد. مثلاً نباید شرط شود که زن در صورت گذشت از مهریه حق طلاق دارد. در این صورت جز با دادن مهریه خود نمی توانید از این حق استفاده کنید. اگر در ضمن اعطای حق طلاق شروطی را در قولنامه ذکر کرده اید اما پس از عقد از این توافق پشیمان شده اید، متاسفانه راهی برای انحلال این عقد وجود ندارد. از طلاق مشروط خود استفاده نکنید و از طرق دیگری مانند درخواست طلاق غیر توافقی می توانید حکم طلاق بگیرید. حق طلاق محضری.

حق طلاق محضری پس از انعقاد عقد اسلامی صورت می گیرد و نحوه اعطای آن مانند سایر وکالت است. به این صورت که طرفین با در دست داشتن مدارک مورد نیاز مانند شناسنامه و کارت ملی به دفتر اسناد رسمی یا منزل مراجعه و نسبت به تنظیم وکالت نامه اقدام نمایند. در حق طلاق رسمی مرد می تواند شروطی را ذکر کند و حق طلاق را مشروط کند. همچنین حق طلاق می تواند موقت باشد و این حق طلاق می تواند بدون عزل و یا قابل اسقاط باشد که متأسفانه یکی از معایب حق طلاق است. زیرا در حق طلاق اسناد رسمی همه شرایط منوط به اراده مرد است.


حق طلاق ممکن است مشروط باشد. ممکن است در هر دو حق شرط باشدطلاق رسمی و حق طلاق قراردادی و این بستگی به توافق طرفین دارد. مثلاً شرط کند که در ازای اعطای حضانت فرزندان، حق طلاق به زن داده شود. در این صورت زن تنها زمانی می تواند از طریق وکالت نامه طلاق بگیرد که حضانت فرزندان را به شوهرش بسپارد.