سازه های بتنی ممکن است در طول دوره احداث، بهره برداری و یا در اتمام دوره بهره برداری بسته به نیاز ها و الزامات طراحی و اجرایی نیازمند تخریب باشند. در هر کدام از موارد فوق با توجه به نوع و شرایط سازه و حجم کار می بایست تمهیدات و ملاحظات لازم و کافی در مورد آن اندیشیده شود.
برای تخریب کردن بتن چندین راه وجود دارد که بسته به شرایط محیط انجام پروژه و نوع کار می توان از یکی از روش ها بهره برد. در مکان هایی که تخریبی کنترل شده، نسبتا آرام و بدون گرد و غبار ترجیح داده می شود، خرد کردن فشاری (مکانیکی) و یا تخریب به وسیله مواد شیمیایی انتخاب نهایی است.
در تخریب بتن به روش مکانیکی، بتن با استفاده از ماشین خردکن قدرتمند و کارآمدی که با فشار هیدرولیکی که توسط یک موتور بوجود می آید، خرد می گردد. در خرد کردن و تخریب بتن به روش شیمیایی، ماده ای شیمیایی و آبکی که تمایل به گسترش دارد، در الگوی خاصی از حفره ها قرار داده می شود، سپس بتن تخریب شده به راحتی توسط دست یا جرثقیل برداشته می شود. مانند استفاده از مواد کتراک برای تخریب بتن.
چنین روش هایی باعث می شوند که بتوان ساختارهای بتنی را با حداقل گرد و غبار و سر و صدا تجزیه کرد. در هر دو روش، سوراخ هایی در ساختار بتن ایجاد می شوند و نیروی جانبی متقابلی که بوجود می آید، موجب خرد شدن بتن می گردد.
از ابزار های مورد استفاده در تخریب بتن به روش مکانیکی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
این روش مبتنی بر تخریب فیزیکی ناشی از بار و فشار ایجاد شده از افزایش حجم محصولات شیمیایی می باشد که بر اثر واکنش شیمیایی افزایش حجم داده و باعث تخریب بتن اطراف می گردد. این روش مناسب بتنهای غیر مسلح می باشد که با نام های تجاری مختلف از جمله کتراک شناخته می شوند. از مزایای این سیستم می توان به تخریب بتن بدون آلودگی صوتی و هزینه نسبتا پایین آن اشاره کرد. از معایب آن می توان به سرعت متوسط و عدم استفاده در بتنهای مسلح بدلیل وجود شبکه میلگرد اشاره کرد.
این سیستم مبتنی بر تخریب بتن بر اثر فشار آب می باشد. از مزایای این روش می توان به عدم آسیب دیدگی آرماتورها، تخریب دقیق از نظر عمق و ابعاد، عدم آسیب و ایجاد ریز ترک در بتن است. در این روش بسته به نوع و فشار واترجت امکان تخریب با عمق و ابعاد مختلف از لایه برداری و پاکسازی سطحی تا برداشتن بتن های حجیم وجود دارد. بدلیل قیمت بالای دستگاه واترجت و لوازم مصرفی هزینه تخریب آن بسیار بالا و غیر اقتصادی است و بجز در شرایط خاص مقرون به صرفی نمی باشد.
