مقدمه
استخرهای استخراج از همان روزهای ابتدایی بیتکوین نقش مهمی در شکلگیری چشمانداز استخراج ارزهای دیجیتال داشتهاند. همزمان با تکامل سختافزارهای استخراج از CPU به GPU و سپس ASIC، استخرهای استخراج نیز خود را با این پیشرفتها هماهنگ کردند. این مقاله نگاهی دارد به اینکه چگونه دستگاههای استخراج و استخرها در کنار هم رشد کردند و مدلهای رایج امروزی در صنعت ماینینگ شکل گرفتند.
از استخراج با CPU تا تولد استخرها
در سال ۲۰۰۹ و آغاز کار بیتکوین، استخراج بهصورت انفرادی و با استفاده از CPUهای معمولی رایانههای شخصی انجام میشد. در آن زمان سختی شبکه بسیار پایین بود و افراد میتوانستند بهتنهایی بلاک پیدا کنند و بیتکوین به دست آورند. اما با افزایش تعداد ماینرها و رشد سختی شبکه، استخراج انفرادی برای بیشتر افراد دیگر صرفه نداشت.
راهحل این مشکل در اواخر سال ۲۰۱۰ و با شکلگیری اولین استخرهای استخراج، مانند Slush Pool، به وجود آمد. استخرها به ماینرها امکان دادند توان محاسباتی خود را یکجا جمع کنند و پاداشها را متناسب با میزان مشارکت بین خود تقسیم کنند. این نوآوری استخراج را از یک فعالیت شبیه قرعهکشی، به منبع درآمدی پایدارتر و قابل پیشبینیتر برای شرکتکنندگان تبدیل کرد.
تحول سختافزار و آغاز استخراج صنعتی
از سال ۲۰۱۰ به بعد، کارتهای گرافیک (GPU) جای CPUها را گرفتند، زیرا قدرت پردازش موازی بالاتری داشتند و همین موضوع رقابت و پیچیدگی استخراج را افزایش داد. استخرهای استخراج نیز به سرعت گسترش یافتند و امکان همکاری ماینرهای بیشتری را فراهم کردند. در این میان، تراشههای FPGA برای مدتی کوتاه بازدهی استخراج را بهبود بخشیدند، اما خیلی زود توسط ASICها کنار زده شدند.
با شروع عصر ASIC در حدود سال ۲۰۱۳، سرعت و بهرهوری انرژی استخراج جهش بزرگی پیدا کرد. ورود دستگاههای ASIC باعث شد استخراج انفرادی با تجهیزات غیرتخصصی تقریباً غیرممکن شود. در این دوره، استخرهای استخراج زیرساختهای خود را ارتقا دادند و مکانیزمهای پیشرفتهای برای توزیع پاداش معرفی کردند تا بتوانند پاسخگوی نیاز اعضای متنوع و در حال رشد باشند. به این ترتیب، استخرها به بخش جداییناپذیر عملیات استخراج در سراسر جهان تبدیل شدند.
شکلگیری مدلهای رایج استخرهای استخراج
استخرهای استخراج در طول زمان سیستمهای متنوعی برای توزیع پاداش طراحی کردند تا میان ریسک، عدالت و پایداری درآمد تعادل برقرار کنند:
مدل تناسبی (Proportional): نخستین سیستم پاداشدهی که در آن ماینرها متناسب با تعداد سهمهایی که در یک دور استخراج ارائه داده بودند، پاداش میگرفتند.
پرداخت بهازای آخرین تعداد سهمها (PPLNS): مدلی که حدود سال ۲۰۱۱ معرفی شد تا مشکل «پرش بین استخرها» را کاهش دهد. در این روش، پاداشها بر اساس آخرین سهمهایی که به کشف بلاک کمک کردهاند تقسیم میشود.
پرداخت بهازای هر سهم (PPS+): روشی که توسط ViaBTC در آگوست ۲۰۱۶ راهاندازی شد. این مدل علاوه بر پاداش بلاک، کارمزد تراکنشها را نیز به پاداشها اضافه میکرد و بعدها توسط بسیاری از استخرهای دیگر هم مورد استفاده قرار گرفت.
پرداخت کامل بهازای هر سهم (FPPS): مدلی جدیدتر که حدود سال ۲۰۱۸ معرفی شد. این روش بر پایه PPS توسعه یافت و هم پاداش بلاک و هم کارمزد تراکنشها را شامل میشد تا درآمدی پایدارتر برای ماینرها فراهم کند.
هدف همه این مدلها کاهش نوسان پرداخت و ریسک برای ماینرها بود، بهطوری که هر فرد بتواند بر اساس ترجیح خود میان ثبات درآمد و دفعات دریافت پاداش انتخاب کند.
استخرهای استخراج مدرن و خدمات آنها
امروزه استخرهای استخراج با استفاده از نرمافزارهای پیشرفته، میلیونها ماینر در سراسر جهان را مدیریت میکنند. این نرمافزارها وظایف استخراج را هماهنگ کرده و پرداختهای نسبی را بهطور کارآمد انجام میدهند. استخرها کارمزدهای رقابتی دریافت میکنند و شفافیت و امنیت را در اولویت قرار میدهند. استخرهای پیشرویی مانند ViaBTC خدمات استخراج متنوع و مدلهای پاداشدهی رقابتی ارائه میکنند و از ماینرهای انفرادی گرفته تا عملیاتهای عظیم صنعتی پشتیبانی میکنند.
نتیجهگیری
استخرهای استخراج از همکاریهای ساده در روزهای اولیه استخراج با CPU، به عملیاتهای پیشرفته و جهانی در کنار دستگاههای ASIC تبدیل شدهاند. پیشرفت مداوم سختافزارهای استخراج باعث نوآوری در مدلهای پاداشدهی شد؛ نوآوریهایی که عدالت را افزایش داد، نوسان درآمد را کاهش داد و مشارکت در استخراج در مقیاس بزرگ را تقویت کرد. امروزه، تکامل همزمان سختافزار و استخرها، پایههای یک صنعت استخراج قدرتمند و پویا را تشکیل داده است.
هشدار (سلب مسئولیت): مطالب مطرحشده در این مقاله صرفاً جنبه اطلاعرسانی دارند و به معنای تأیید هیچیک از محصولات یا خدمات ذکرشده و همچنین توصیه سرمایهگذاری، مالی یا معاملاتی نیستند. پیش از هرگونه تصمیمگیری مالی، مشورت با متخصصان واجد شرایط توصیه میشود.
