کارمزد استخراج پاداشی است که برای پردازش تراکنشها در بلاکچین، به استخراجکنندگان پرداخت میشود. هنگام استخراج ارزهای دیجیتال، بسیاری از استخراجکنندگان روی بهرهوری سختافزار، اتصال اینترنت و قیمت انرژی تمرکز میکنند و کارمزد استخر را نادیده میگیرند. این غفلت میتواند باعث شود این هزینههای بهظاهر ناچیز در طی زمان انباشته شود و در نهایت تاثیر سویی بر درآمد کلی داشته باشد.
کارمزدهای استخر استخراج نقش بسیار مهمی در تعیین وضعیت سودآوری بلندمدت استخراجکنندگان دارند. این کارمزدها هزینهی عملیاتی مربوط به توان محاسباتی موردنیاز برای تأیید یک تراکنش رمزارزی در شبکه را پوشش میدهند. البته استخرهای استخراج نیز برای پوشش هزینههای زیرساخت و ریسکهای عملیاتی کارمزد دریافت میکنند.
با افزایش سختی شبکه و نوسان در پاداش بلاک، درک نحوه ساختاردهی کارمزدهای استخراج اهمیت بیشتری پیدا میکند. ساختارهای مختلفی از جمله PPS، PPS+، FPPS و PPLNS، برای کارمزد استخراج وجود دارد و این مقاله هرکدام از آنها را بهصورت کامل بررسی میکند.
پرداخت بهازای هر سهم (PPS) – پرداختهای تضمینشده
PPS یکی از سادهترین ساختارهای کارمزد استخراج است. در این مدل، استخراجکنندگان برای هر سهم معتبر که ارسال میکنند، صرفنظر از اینکه استخر موفق به پیدا کردن بلاک شود یا نه یک میزان پرداختی ثابت دریافت میکنند. البته هر سهم نمایانگر بخشی از ارزش ارز دیجیتال استخراجشده نیز هست.
در ساختار PPS، استخرها کارمزد استخراج دریافت میکنند. آنها درصدی از درآمد استخراجکنندگان را کسر کرده و به آنها پرداختی ثابت و روزانه انجام میدهند که باعث میشود جریان نقدینگی استخراجکنندگان نسبتاً قابل پیشبینی و پایدار باشد. با وجود این مزایا، PPS به داشتن یکی از بالاترین کارمزدهای استخر در میان چهار ساختار پرداخت معروف است. استخراجکنندگان در این مدل با ریسکهایی نیز مواجه هستند، از جمله از دست دادن کارمزدهای تراکنش، آسیبپذیریهای امنیتی و نیاز به هش ریت بالا.
پرداخت بهازای هر سهم پلاس (PPS+) – تعادل بین پایداری و نوسان
PPS+ نسخه پیشرفتهتری از ساختار کارمزد PPS محسوب میشود. در این مدل نیز استخراجکنندگان برای سهمهای ارسالشده، پرداختی ثابت دریافت میکنند، اما کارمزد استخراج کمتر است. استخرها معمولاً در این مدل بین ۲ تا ۴ درصد از درآمد استخراجکنندگان را بهعنوان کارمزد کسر میکنند. برخلاف PPS، در PPS+ استخراجکنندگان کارمزدهای تراکنش بلاکهای پیداشده را نیز دریافت میکنند. هرچند این موضوع به شانس یا سهم نسبی بستگی دارد، اما باعث ایجاد نوسان قابل قبولی در درآمد، در کنار حفظ قابلیت پیشبینی پرداختها و پایهی درآمدی میشود.
PPS+ با وجود ریسکهایش، انتخابی محبوب میان استخراجکنندگان است. این ساختار کارمزد بهعنوان یک مدل با ریسک متوسط شناخته میشود و بیشتر روی استخراجکنندگانی با هش ریت پایینتر یا تجهیزات استخراج قدیمیتر تأثیر میگذارد.
پرداخت کامل بهازای هر سهم (FPPS) – شامل کارمزدهای تراکنش
FPPS یک گام فراتر از PPS و PPS+ میرود. این مدل پرداخت، هم پاداش بلاک و هم کارمزدهای تراکنش را تضمین میکند. استخراجکنندگان برای هر سهم معتبر ارسالشده، میانگینی از کارمزدهای تراکنش شبکه را دریافت میکنند. برخلاف PPS که کارمزدهای بالایی دارد، در FPPS استخر استخراج تنها بخش کوچکی از درآمد استخراجکنندگان را برای پوشش هزینههای عملیاتی خود برمیدارد. این مدل معمولاً حدود ۳ تا ۵ درصد بازدهی بیشتری نسبت به مدل PPS دارد.
یکی دیگر از مزایای ساختار کارمزد FPPS این است که استخرها میانگین کارمزدهای تراکنش را در طول زمان محاسبه کرده و بین استخراجکنندگان توزیع میکنند. به این ترتیب، حتی اگر در یک بازه زمانی بلاکی پیدا نشود، استخراجکنندگان همچنان درآمد دریافت میکنند.
پرداخت بهازای آخرین N سهم (PPLNS) – کارمزد کمتر، نوسان بیشتر
برخلاف سه ساختار دیگر، PPLNS بهشکل کاملاً متفاوتی عمل میکند. در این مدل، پرداختها به کشف واقعی بلاک بستگی دارد و میان سهمهایی توزیع میشود که در یک بازه مشخص قبل از پیدا شدن بلاک ارسال شدهاند. برای مثال، اگر استخر استخراج در یک روز چندین بلاک پیدا کند، بازدهی استخراجکنندگان بهطور قابلتوجهی افزایش خواهد یافت.
از آنجایی که در PPLNS فقط زمانی به استخراجکنندگان پرداخت میشود که بلاکی پیدا شود، استخر ریسک کمتری را متحمل میشود. در نتیجه، کارمزد این ساختار نسبت به سایر مدلهای پرداخت کمتر است. در PPLNS، استخرها معمولاً حدود ۰ تا ۲ درصد کارمزد دریافت میکنند. با وجود پایین بودن کارمزد، پرداختها بهشدت به شانس استخر وابستهاند و ممکن است روزبهروز نوسان زیادی داشته باشند. علاوه بر این، استخراجکنندگان در ریسک دریافت نکردن هیچ درآمدی در صورت پیدا نشدن بلاک، با استخر شریک میشوند.
ساختارهای کارمزد استخراج تعیین میکنند که پرداختها چه زمانی انجام شوند و نحوهی ورود جریان نقدی چگونه باشد. حتی تفاوتهای کوچک در کارمزد استخراج، زمانبندی پرداخت و قوانین برداشت میتوانند روی درآمد نهایی استخراجکنندگان اثر بگذارند.
این تأثیرات شامل موارد زیر است:
فواصل تسویهها: این عامل نقش مهمی در نقدشوندگی استخراجکنندگان دارد. بسته به ساختار کارمزد، برخی استخرها چندین بار در روز پرداخت انجام میدهند، در حالی که برخی دیگر فقط پس از گذشت یک بازه زمانی مشخص، درآمد را آزاد میکنند.
حداقل برداشت: این موضوع نیز میتواند روی درآمد استخراجکنندگان اثر بگذارد. استخرهایی که حداقل میزان پرداخت تعیین میکنند، ممکن است موجودیهای کوچک را بهطور موقت قفل کنند و استفاده از آنها برای انجام هزینهها یا سرمایهگذاری مجدد را به تعویق بیندازند.
هزینههای پنهان استخر استخراج که درآمد استخراجکنندگان را کاهش میدهد
علاوه بر کارمزد استخراج، پرداختی استخراجکنندگان ممکن است تحتتأثیر هزینههای پنهان استخر نیز قرار بگیرد. این هزینهها شامل موارد زیر است:
سهمهای ریجکت شده: این حالت زمانی رخ میدهد که سهمهای ارسالشده در محاسبه پاداش بلاک لحاظ نشوند. دلایل رایج آن شامل پیکربندی نادرست سختافزار، ناپایداری شبکه یا تأخیر در ارتباط با استخر است. حتی افزایشهای کوچک در میزان (سهمهای) ریجکتی میتواند بهمرور زمان درآمد استخراجکنندگان را کاهش دهد.
تأخیر شبکه: این عامل یکی از مهمترین دلایل از دست رفتن هش ریت است. تأخیر شبکه مدتزمانی است که دادهها برای انتقال بین سختافزار استخراج و سرورهای استخر نیاز دارند. اگر تأخیر زیاد باشد، سهمها معمولاً بعد از اینکه استخر به بلاک بعدی منتقل شده ارسال میشوند و در نتیجه سهمهای قدیمی یا نرخ ریجکتی افزایش مییابد و عملاً کارمزد واقعی استخراج بالا میرود.
از دست رفتن بستههای داده: این موضوع نیز باعث کاهش هش ریت میشود. از دست رفتن بستهها زمانی رخ میدهد که بستههای داده حاوی سهمهای ارسالشده، به دلیل ناپایداری یا شلوغی شبکه به مقصد نرسند. این هزینه پنهان میتواند منجر به ریجکت یا رد شدن سهمها و کاهش سودآوری استخراجکنندگان شود.
کارمزدهای استخراج تأثیر بسیار بزرگتری بر درآمد استخراجکنندگان دارند، بیش از آنچه اغلب افراد تصور میکنند. درک ساختارهای مختلف کارمزد استخراج، هزینههای پنهان و پویایی جریان نقدی به استخراجکنندگان کمک میکند تا انتخاب هوشمندانهتری در مورد استخر داشته باشند و بازدهی روزانه خود را حفظ کنند. آگاهی از این عوامل همچنین به استخراجکنندگان کمک میکند برای سودآوری بلندمدت برنامهریزی کرده و از زیانهای غیرمنتظره جلوگیری کنند.
سلب مسئولیت
دیدگاههای بیانشده در این مقاله صرفاً جنبه اطلاعرسانی دارند. این مقاله بههیچوجه توصیه مالی یا سرمایهگذاری محسوب نمیشود و همچنین به معنای تأیید هیچیک از محصولات یا خدمات مطرحشده نیست. خوانندگان باید پیش از هر تصمیم مالی، باید تحقیقات مستقل خود را انجام دهند یا با یک متخصص واجد شرایط مشورت کنند.
