این دومین مرور ماهانه ویرگول بههمراه یک نکته نگارشی دیگهست. ماه پیش به «نیمفاصله» پرداختیم و دوست داریم نظر شما رو از ماه پیش بشنویم. چقدر واسهتون مفید بود؟ دوست دارین نکته ماه بعد چی باشه؟
قبل از اینکه بریم سراغ آموزش این ماه، مروری داشته باشیم بر شهریور ماه ویرگول. حالا که وارد مهرماه شدیم و حسوحال همگی متفاوت میشه، بهمون بگین برای نیمه دوم سال برنامهریزی کردین؟ چه چیزهای جدیدی قراره ازتون توی ویرگول بخونیم؟
فعالیت جامعه ویرگول توی شهریور ماه با انتشار ۹,۰۶۸ پست ادامه پیدا کرد. این آمار نشون میده که چقدر استمرار نویسندههای ویرگول توی به اشتراکگذاری داستانها و دیدگاههاشون زیاده. توی شهریور ماه مجموعاً بیش از ۵,۳۸۰,۲۹۰ کلمه نوشته شد که نشوندهنده زمانی هست که نویسندهها برای هر مطلب صرف کردن.
این ماه، پست «داستان (بهار، دختر نفرین شده)» تونست هم عنوان پربازدیدترین و هم پرلایکترین پست شهریور رو دریافت کنه.
همچنین آمارهای جالب دیگر هم داشتیم:
«ذخیره کردن» یک محتوا نشوندهنده مفید و کاربردی بودن یک پست هست که این ماه، پست «از دستیار کدنویس تا همکار هوشمند؛ گام دوم: اتصال کدبیس دیوار به مدلهای زبانی» بیشترین آمار ذخیره شدن رو داشت.
بررسی تگهای پرکاربرد، راه خوبی برای شناختن موضوعات مورد علاقه کاربران ویرگول هست. توی شهریور، تگ «هوشمصنوعی» با ۴۶۶ بار استفاده، پرکاربردترین تگ بین نوشتهها بود.
ایجاد گفتگو یکی از اهداف مهم تولید محتوا توی ویرگول هست. توی این ماه، سید مهدار بنی هاشمی با دریافت ۷۴۱ دیدگاه روی پستهاشون، موفق شدن بیشترین تعامل رو از سمت خوانندگان دریافت کنن.
پست «تجربه رابطه به عنوان یه پسر ایرانی (boy to boy?)» هم پربحثترین نوشته این ماه بود.
ما همیشه از دیدن دوباره نویسندههایی که مدتی فعال نبودن، خوشحال میشیم. این ماه، بازگشت دو نویسنده خوب ویرگول ستایش و سید علی میرسلیمی رو پس از چندین سال داشتیم.
استقبال از نویسندگان جدید هم که همیشه بخش مهمی از رشد جامعه ویرگول هست. توی شهریور، شاهد شروع نوشتن نویسندههای جدید و خوشقلم بودیم. از جمله، آرزو با پست «آزادی بیان یا توهین به میراث فرهنگی؟ نگاهی به جنجال زینب موسوی و شاهنامه» و همچنین یحیی پورسلطانی با پست «آرزویی دارم بر آرزوهای شما» شروع بسیار خوبی در ویرگول داشتند.
در پایان بخش آمار، اشاره کنیم به ۶۸ پست منتخب و ۱۲۸ پستی که در خبرنامه ویرگول معرفی شدن و برای اونها کامنت ارسال کردیم تا این موفقیت رو بهشون تبریک بگیم.
از همه نویسندههایی که با نوشتههای خوب و جذابشون، حالوهوای ویرگول رو متنوع و خواندنیتر میکنن، صمیمانه سپاسگزاریم.
بریم سراغ ریزهکاری نویسندگی این ماه؟
یک نوشته خوب، فقط کلمات پشت سر هم نیست؛ درواقع مثل یک موسیقیست که باید ریتم و آهنگ درستی داشته باشه. علائم نگارشی (، ؛ .) نتهای سکوت این موسیقی هستن. اونها به خواننده میگن کجا مکث کنه، کجا نفس بگیره و کجا یک فکر رو تموم کنه. استفاده نادرست از اونها هم میتونه بهترین متنها رو گنگ یا نفسگیر کنه. توی این مرور میخواهیم روی سهتا از کارکترهای اصلی صفحه نگارش تمرکز کنیم؛ ویرگول (،) نقطه ویرگول (؛) و نقطه (.).
ویرگول (کاما) بهعنوان پرکاربردترین علامت در نگارش شناخته میشه. وظیفهاش ایجاد یک مکث کوتاه و سریع هست. ویرگول جملهها رو به بخشهای کوچکتر و قابل فهمتر تقسیم میکنه، بدون اینکه رشته کلام پاره شه.
اما چطور و چه زمانی استفادهش میکنیم؟
برای جدا کردن موارد یک لیست:
مثال: «خلاقیت، نظم و استمرار سه اصل کلیدی برای یک نویسنده موفق هستند.»
بعد از گروههای قیدی یا عبارتهای در ابتدای جمله:
مثال: «وقتی به خانه رسیدم، چراغها روشن بود.»
برای جدا کردن دو جمله پایه که با حروف ربطی مثل «اما»، «ولی»، «زیرا» و… به هم وصل شدن:
مثال: «تصمیم داشتم به سفر بروم، اما مشکلی برایم پیش آمد.»
بعد از منادا (وقتی کسی یا چیزی را مورد خطاب قرار میدهیم):
مثال: «همراهان عزیز، به بخش پایانی این نوشته رسیدیم.»
یک اشتباه رایجی که وجود داره، استفاده از ویرگول بهجای نقطه هست. ویرگول جمله را تمام نمیکنه، فقط یک مکث کوتاه ایجاد میکنه. اگه فکر شما تمام شده، باید از نقطه استفاده کنین.
نقطهویرگول علامتی هست که یک مکث طولانیتر از ویرگول و کوتاهتر از نقطه ایجاد میکنه. کار اصلیش، وصل کردن دو جمله کامل و مستقله که از نظر معنایی، ارتباط بسیار نزدیکی با هم دارن. جمله دوم معمولاً جمله اول رو توضیح میده، تفسیر میکنه یا نتیجهش رو اعلام میکنه.
نقطه ویرگول چطور و کجاها استفاده میشه؟
برای اتصال دو جمله مستقل که میتونستن با نقطه جدا شن، اما میخواهیم ارتباط تنگاتنگ اونها رو نشون بدیم:
مثال: «این روزها بهشدت مشغول کارم؛ حتی فرصت سر زدن به دوستانم را هم ندارم.» (جمله دوم، نتیجه مستقیم جمله اول هست.)
برای جدا کردن موارد توی لیستی که خود اون موارد دارای ویرگول هستن (برای جلوگیری از سردرگمی):
مثال: «ایران شهرهای زیبایی دارد: تهران، پایتخت شلوغ؛ اصفهان، نصف جهان و شیراز، شهر شعر و ادب.»
یک اشتباه رایج برای نگارش نقطه ویرگول، استفاده از نقطهویرگول به جای ویرگول هست. اگر جمله دوم به تنهایی کامل نیست و به جمله اول وابسته هست، باید از ویرگول استفاده کنین. (یک مثال اشتباه: «من به کتابخانه رفتم؛ چون امتحان داشتم.» درست: «من به کتابخانه رفتم، چون امتحان داشتم.»)
نقطه، قاطعترین و مهمترین علامت نگارشی هست. این کارکتر با قدرت اعلام میکنه: «این جمله تمام شد.» نقطه به خواننده فرصت هضم کردن میده و از تبدیل شدن نوشته شما به یک قطار طولانی و خستهکننده جلوگیری میکنه.
چه زمانی از نقطه استفاده کنیم؟
در پایان تمام جملههای خبری و امری:
مثال: «ویرگول بستر مناسبی برای رشد نویسندگان جوان است. شما هم داستان خود را بنویسید.»
یک اشتباه رایج که برای نگارش نقطه وجود دارد، نوشتن جملههای بسیار طولانیست. گاهی ما چندین ایده کامل را فقط با ویرگول به هم وصل میکنیم و خواننده را خسته میکنیم.
نترسین و جملههای طولانی رو بشکنین و با نقطه، به ذهن خواننده استراحت بدین.
توی پستهای بعدیتون، از این سه علامت نگارشی استفاده کنین و لینک پستتون رو زیر کامنتهای این مرور برای ما بگذارین. به ریتم متنتون دقت کنین و ببینین مکثهای کوتاه، بلند و کامل، چطور میتونن به روانتر شدن نوشته شما کمک کنن.
منتظر نوشتههای نیمه دوم امسال شما هستیم. چه برنامهریزیهایی کردین و چه چیزهایی میخواین رقم بزنین؟
ویرگول
جایی برای خواندن و نوشتن!
