چندی پیش پادکستی تهیه کردیم با موضوع کسب و کارهای بکر در ایران!
حرفمان هم حرف ساده ای بود، گفتیم پیش از شکل گیری دیجی کالا، اسنپ، تپسی، نت برگ، تخفیفان و ... نمونه های موفقی از آنها در کشورهای دیگر وجود داشته و شما هم میتوانید با بررسی کسب و کارهای موفق، ایده ی مناسبی برای استارتاپ خود تعیین نمایید. (آمازون، اوبر، گروپان)
البته شخصا از نحوه ی شکل گیری این برندها مطلع نیستم و ممکن است ایده ی آنها بدون هیچگونه الگوبرداری در ذهن صاحبانشان شکل گرفته باشد، با این حال غیر قابل انکار است که یکی از منطقی ترین و اصولی ترین روشهای راه اندازی یک کسب و کار بررسی نمونه های موفق خارجی آن است.
در وبسایت ویکی تولید راجع به روشهای الگوبرداری از کسب و کارهای موفق مقالات زیادی نوشتیم، و حتی موضوعی که برای قسمت سوم انتخاب کرده ایم در جواب عزیزانی بود که اصرار داشتند فضای کسب و کار اشباع شده و قابلیت اجرای ایده ی جدیدی وجود ندارد. (به اعتقاد آنها هر کسب و کاری که میتوانسته وجود داشته باشد ایجاد شده است)
و اما علت ایجاد این نوشتار اعتقاد عجیب این دوستان نیست! بلکه دیدگاه مخربی است که به تازگی با آن مواجه شده ام و بهتر دیدم در قالب یک مطلب عمومی منتشر نمایم.
داستان از آنجایی شروع میشود که در یکی از جلسات دوره ی کارآفرینی در خصوص خلق برندهای جدیدی چون دیجی کالا سخن گفتم و در کمال تاسف هیچ یک از مخاطبان خود را در حد و اندازه ی خلق چنین کسب و کاری نمیدیدند! آنقدر از پیچیدگی هایش گفتند که آرزو میکردم مدیران آنها حضور داشتتند و میگفتند که تمام پیچیدگی ها آغازی آسان داشته اند .. بقول کوه نوردان فتح اورست قدم به قدم انجام میشود.
قبل از ادامه ی داستان، برای دوستانی که در جریان ماجرا نیستند شنیدن فایل صوتی کسب و کارهای بکر در ایران را توصیه میکنم. در این برنامه ی بیست دقیقه ای از ایده های نابی صحبت کردیم که در ایران شکوفا نشده و یکایک آنها میتوانند زودبازده و پرسود باشند.
و اما ادامه ی داستان ...
مخاطبان این دوره، افرادی هستند که میخواهند کارآفرین باشند! انسانهایی با اعتماد بنفس بالا و آرزوهای بزرگ .. و اگر این جماعت خلق یک برند قدرتمند را غیر ممکن میدانند، وای به حال سایرین!
این در حالیست که بعنوان یک محقق در حوزه ی کسب و کار، به جرات میگویم که عامل اصلی موفقیت یک استارتاپ، خودباوری صاحبان آن است.
بدون خود باوری قدرت ریسک نخواهید داشت؛ با اولین شکست مسیر را ناتمام گذاشته و ایده های دیگری را آغاز خواهید کرد که نتیجه ی تمامی آنها شکست است.
چندی پیش جمله ی زیبایی دیدم که یادآوری آن خالی از لطف نیست :
"از نرسیدن به آرزوهای بزرگ نمیترسم، ترسم از آن است که آرزوهایم کوچک باشند و محقق شوند"
اگر خود را کوچکتر از آنچه که هستید بدانید، اهدافتان کوچکتر از لیاقتتان میشود و با دستیابی به آنها اشتباها خود را موفق تلقی میکنید!
بعنوان یک دوست تقاضا میکنم اهداف خود را متعالی و قدرتمند انتخاب کنید ...
ممکن است در چنین شرایطی مسیر طولانی و طاقت فرسایی پیش روی خود ببینید، اما میتوانید آن را به اهداف کوچکتری تقسیم نمایید و با رسیدن به هر یک از آنها پیروزی خود را جشن بگیرید در حالیکه مقصد نهایی روشن است و به کمتر از آن رضایت نخواهید داد.
استعدادهایتان را دست کم نگیرید.
باور داشته باشید هر آنچه آرزو میکنید امکان پذیر است؛ بقول استاد الهی قمشه ای منشا آرزوهای انسان استعدادهای اوست! پس اگر آرزویی دارید، استعداد انجام آن نیز در وجودتان قرار گرفته است.
امیدوارم در وجود یکایک جوانان با استعداد کشورمان، تفکر خواستن و توانستن جایگزین خود کم پنداری و ناتوانی شود.
