کوتاه بیا!

«حوری»
«حوری»


داشتیم چت میکردیم. یه جا وسطش گفت «...باید خشک باشم که کج نشم بشکنم.» خیلی تعجب کردم، آخه چطور؟ تو که داری برعکس میگی دختر جون! خشک باشی تا یه جایی خم نمیشی، تا یه جایی تحمل میکنی بعد یهو میشکنی و شانس بیاری رو سر کسی یه وقت خراب نشی. ولی به نظر من باید نرم بود، باید انعطاف داشت، خم شد، راست شد، پیچ و تاب خورد.

چرا اصرار داریم حتی تو خلوت خودمون هم قوی باشیم و سر فرود نیاریم؟ خودتی و خودت، دیگه چرا خودتو گول میزنی؟ اصلا همه چی از همین جا شروع میشه که به خودمون دروغ میگیم. بابا خودتی و خودت، اعتراف کن. خم شو. خم شو نترس میتونی دوباره صاف بشی. آره قبول دارم جلو بقیه خم بشی سخته، اصلا همون فرمون سقوط میکنی و میشکنی ولی الان خودتی و خودت. کسی نمیبینه. کسی نمیفهمه. چه اشکالی داره بعضی وقتا اعتراف کنیم بریدیم، خسته شدیم؟ بابا آدمیزاده دیگه ماشین که نیست. ماشینم خسته میشه تازه. تعمیرات میخواد، سرویس میخواد، اونوقت ما آدمیزاد نباید خسته بشیم؟

سولی نرم باشیم بهتره. اینجوری میشه شکل تازه گرفت. بعضی وقتا باید کوتاه اومد. یه بار تو هم کوتاه بیا!