به مناسبت روز مبارزه با خشونت علیه زنان

عکاس یاشار گرگانی
عکاس یاشار گرگانی

در تبلیغات مبارزه با خشونت علیه زنان همیشه تصاویر زنانی را با چشمانی کبود و اشک‌آلود می‌بینم. زنانی که از مردان هراس دارند. از مردانی که خسته به منزل برمی‌گردند و به تمامی زوایای منزل و همسر، خواهر و دختر ایراد می‌گیرند. و زنان هراس دارند، هراس‌های ساده اما بزرگ. هراس از کثیف بودن منزل، هراس از گرم نبودن آب حمام، هراس از سر و صدای فرزند، هراس از تکالیف و مشق‌های فرزند، هراس از سوختن غذا، سرد یا داغ بودن غذا و ... . و حتی هراس از گرم نبودن بازار کار شوهر.

اما هیچگاه این‌ها دغدغه‌های من نبوده‌اند. شاید نگرش من جهانی نباشد: من به زنانی که کتک می‌خورند فکر نمی‌کنم. اما هر بار که با مادر، خواهر، همسر برادر و معشوقه‌ی خود صحبت می‌کنم، تمامی حواسم را جمع می‌کنم تا در آیینه‌ی ارتباط با من زیبایی خود را ببینند، حداقل خود را زشت نبینند.

در مدرسه به ما گفتند "دیگران آیینه‌ی رفتار ما هستند" اما من این را نیاموخته بودم و معنایش را نفهمیده بودم. اما اکنون که به معنایش پی بردم فهمیدم از غذای مادرم ایراد نگیرم، از آرایش همسرم ایراد نگیرم، از لباس خواهرم مدل موهایش تعریف کنم، تصمیمات آن‌ها را زیر سوال نبرم. بگذارم در آیینه‌ی ارتباط با من زیبایی خود را ببینند، به قدرت خود پی ببرند. بی‌تردید زن زیباست. از ازل این چنین بوده. حال چرا زن زیباییش را نمی‌بیند؟ آیینه‌ای که او در آن به خود می‌نگرد کثیف و شکسته شده است.