به تو تنها، برسم یا به تو، تنها برسم؟

* با همین کارهایشان ما را بیچاره کردند. نکند تو هم از آن‌هایی؟

+ آن‌ها کیستند؟

* بی‌خیال. چه‌کار می‌کنی؟

+ هیچ.

* از کجا خرج زندگیت را درمی‌آوری؟

+ از کمک خانواده و دوستان و بهزیستی و دیگر جاها.

* از بهزیستی مستمری می‌گیری؟ خوش به حالت! همین را هم به ما نمی‌دهند. تو می‌دانی امروز برای تعمیر دستگاهی چه‌قدر خرج کردم؟

+ از کجا بدانم؟

* همین دیگر! مردم نمی‌دانند و فکر می‌کنند ما فقط سود می‌کنیم. سر یک هزاری با ما چانه می‌زنند که امروز میلیون‌ها از آن‌ها را دادم تا خط راه بیفتد. جواب زن و بچه را چه بدهم؟

+ نمی‌دانم. زن و بچه ندارم.

* خوش به حالت! برو خوش بگذران. دیشب اخبار گفت که بهزیستی برای معلولان چند هزار خانه ساخته‌است و بعد گفت مستمری را هم مثل بازنشستگان زیاد کردند. سهام عدالت هم که می‌دهند. همه را بگیر و بنشین در خانه و کاری به سیاست نداشته‌باش.

+ همهٔ آن‌ها را که دادند، به تو بدهم، خودرویت را به من می‌دهی؟

* شوخی نکن! خانه گران‌تر است یا این ارابهٔ مرگ؟

+ کدام خانه؟ وام با ۴۰ درصد بهرهٔ بانکی یعنی خانه‌سازی؟

* اخبار گفت که همهٔ هزینه‌ها با دولت است. یعنی نگرفتی؟

+ به ما هم گفتند از اخبار بگیرید!

* خوش به حالت که وام گرفتی. من چه‌قدر دربه‌در شدم تا یک وام کوچک بگیرم.

+ وام خوب است که بیشترش را باید پس بدهی؟

* چاره‌ای نیست. با سه میلیون تنها می‌شود یک گوشی خرید.

+ می‌شود پس‌انداز کرد و یک گوشی ارزان‌تر و بدون بهره و بدهی گرفت.

* کدام باقی‌ماندهٔ درآمد را پس‌انداز کنیم؟

+ آن ته‌مانده‌ای که با آن وام و بهره‌اش را پس می‌دهید!

* نمی‌شود. آن را مجبوریم. نه زن داری و نه بچه و دیگران هم از تو انتظاری ندارند.

+ گمان نمی‌کنم همه این‌جور باشند.

* همه نه. ولی بیشترشان توقع زیادی دارند و من نتوانستم به او بفهمانم از شش صبح تا شش غروب کار سنگین یعنی چه!

+ دوست داشتی زن و بچه نداشتی؟

* ناشکری نمی‌کنم. می‌گویم که تو حالا نداری و راحت‌تری.

+ آسوده‌تر بودی و رفتی زن گرفتی؟ آسوده‌تر بودید که بچه‌دار شدید؟

* الآن ادعای زیادی داری. تو هم زن می‌گیری و می‌فهمی چه می‌گویم! الآن هیچ مشکلی نداری، فقط زن نداری.

+ چه گرفتاری کوچکی دارم، برای همین است که برای جوان‌های کام‌روا بیشتر گریه می‌کنند! جدای از شوخی، خداست که روزی می‌رساند.

خدایا! باید تو را سپاس‌گزار باشم، برای همه‌چیز! ولی در توانم نیست. اطمینان قلبیم را از تو می‌خواهم «يا أرحم الراحمين».

!


ـــــــــــــــــــــــــــــــ

عنوان، برگرفته از شعری از حسین غیاثی بود.