چرا انقد تغییر رنگ ما داریم توی فیلم میبینیم؟
چرا انقد فرم لنز ها داره عوض میشه؟
چرا تم فیلم قدیمیه ولی نماد هایی از جهان آینده هم داریم میبینیم؟
این سوال هایی هستش که بنظرم اگه جوابشو میدونین شما خیلی سواد بصری بالایی دارید چون کاملا در راستای محتواست و اصلا بی دلیل نیست وقتی داشتم فیلم رو نگاه میکردم متوجه تغییر متعدد فرم لنز ها می شدم تحقیق کردم متوجه شدم که ما سیر تکاملی کارکتر اصلی رو یعنی بلا بکستر داریم میبینیم که داره یک زن بالغ از نظر جسمی ولی داره با یک مغز نوزاد زندگی می کنه پس همونطور که اوایلش نمیتونست به خوبی راه بره چون نوزاد بود
رنگ فیلم هم در اوایل فیلم سیاه سفیده چرا؟
چون نوزاد ها وقتی به دنیا میان دنیا رو سیاه و سفید میبینن ولی توی لیسبون که بلا بزرگتر شده میبینیم که برعکس به شدت مقدار رنگ ها زیاده همونطور که مثالش هست که دنیا برای بچه ها خیلی رنگی تره ولی توی پاریس فیلم کم رنگ و بی جون مرده تر میشه چون بلا تقریبا داره با همه زشتی های دنیا داره مواجه میشه و وقتی به لندن برمیگرده رنگ ها کاملا بالانس و نرماله و کاملا به بلوغ عقلی هم رسیده
به همین دلیل تغییر فرم لنز ها هم نمیتونه بی دلیل باشه و متوجه شدم که هر وقت بلا چیزیو داره برای اولین بار تجربه می کنه دوربین دورتا دور تصویر رو سیاه می کنه مثل اولین بار که پیانو می زنه یا می رقصه هر موقع که بلا به اندازه کافی تجربه کسب می کرد فرم دوربین به شکل واید در میومد و این یعنی بلا نیاز به گسترش دنیای خودش داره و داره این کار رو می کنه و این ها صحبت های خود فیلم برداره فیلمه.
و اما ما یه طراحی صحنه و لباس مربوط به دوره ویکتوریایی میبینیم که این به خاطر ادای احترام به فیلم فرانکشتاینه که اون هم در عصر ویکتوریایی ساخته شده و فضای فیلم هم به اتمسفر فرانک اشتاین خیلی نزدیکه و توی اون دوره میگن انقدر داشته علم پزشکی پیشرفت می کرده که واقعا به برگردوندن مرده ها به زندگی هم داشته فکر می شده و قسمت هایی هم که المان هایی از آینده توش میبینیم از فیلم متروپلیس الهام گرفته شده.
