وقتی سخن از ادبیات به میان میآید ناخودآگاه ذهن انسان به سمت شعر معطوف میشود و در آن بین، شاعران طراز اول پهنه ادبیات، چون حافظ، سعدی، فردوسی، مولوی و ...
تجربه زندگی این را به ما آموخته است که اکثر کسانی که در زمینه علمی و فنی در رشته خود جزو سرآمدان و بزرگان و نخبگان بودهاند؛ نسبت به ادبیات و بویژه شعر، علاقهمندی خاصی را ابراز میکنند. ادبیات و آثار ادبی بزرگان مشحون از تجارب و علوم گوناگونی است که به صورت نظم و نثر تبلور یافته و در آثار آنها خودنمایی میکند. در اشعار انوری علم نجوم و ستاره شناسی برجسته است و در اشعار فردوسی میهن پرستی و عشق به مام وطن هویداست. سعدی و ناصر خسرو تجربه سفرشان را در کتابشان آورده اند و حکمت به ما میآموزند و مولانا از خلسه روحانی خود پرده برمیدارد و ما را با سوز و گداز نِی همراه میکند. نظامی از عشق خسرو و شیرین بیت میسراید و مسعود سعد از زندان نای غزنویان. نیما از افسانه و ققنوس میگوید و با داروَگَش طلب باران میکند و اخوان از نابرادری شغاد دم میزند و پروین از کبوتری که پرواز میآموزد.
کتاب حاضر گلچینی از بوستان ادب فارسی است
