۹ اسفند هنگام آماده کردن تقویم محتوایی فروردین، تصور نمیکردم این آخرین روز کاری باشد؛ اما ماجرای تعدیل نیرو شبیه همان شتری است که سراغ هرکسی میآید، شتری که به راحتی هم از سرجای خود بلند نمیشود.
چطور کارمند خوبی باشیم، راههای جلوگیری از اخراج یا مقالههایی شبیه این جالب هستند اما واقعا معجزه نمیکنند؛ من کارمند خوبی بودم و همیشه بهترین محتواها را مینوشتم. حالا ولی یک بیکار تمام وقتم.
این روزها یک اخراج اجباری همهگیر سراغ بیشتر ما آمده و بیشتر از دردناک بودن، عصبانی کننده است. تمام این دوماه قبل من به اندازه کافی اشک ریختم، داد زدم و کارهای اشتباهی که هرکسی انجام میدهد.
حالا وقت بقا است.
این راه احتمالا اعصابخوردکنترین راهحل ممکن باشد ولی در واقع بهترین راه برای شروع دوران موقتی بیکاری است.
بهعنوان کسی که یک دوران پسااخراج کمی طولانی را پشت سر میگذارد، میدانم روزها کشدار و حوصله سربر میشود. اما بعد از روزهای کاری، آن هم با یک پایان ناخوشایند، استراحت و انرژی گرفتن کمک میکند تصمیمهای بهتری بگیرید. تمام سریالهای دیده نشده و کتابهای نصفه رها شده همه برای این روزها عالی هستند.
شما قرار نیست برای همیشه بیکار بمانید؛ پس چه بهتر که با یادگیری مهارتهای تازه فرصتهای کاری بیشتری را فراهم کنید. اینترنت قطع شده و دسترسی به خیلی از دورههای آموزشی محدود. با این حال مکتبخونه، فرادرس و کالج تپسل همچنان دورههای باکیفیتی در موضوعات مختلف ارائه میکنند. این دورهها، در میان سریال و کتاب تنوع هرروز شما را بیشتر میکنند.
در این شرایط بدون اینترنت بودن، کارشناس محتوا بودن گزینههای زیادی را برای انتخاب پیشرو نمیگذارد. تقریباً خیلی از شغلهای دیگر هم همینطور هستند. من زمان نسبتا طولانی را مشغول سرزنش خودم بابت این انتخاب بودم و نتیجه خوبی نداشت.
در این شرایط اقتصادی همه به شغل نیاز داریم و گاهی مجبور میشویم به گزینههای دیگر هم فکر کنیم. این راهکار خوشایندی نیست ولی به قول فرانسویها بخشی از زندگی بزرگسالی است. گاهی مواقع امتحان کردن کارهای جدید خوشحالی بیشتری به همراه دارد.
همهی ما روزهای خوبی را نمیگذرانیم و امید هر روز کمرنگتر میشود. بیکاری هم همهچیز را بدتر میکند اما واقعا تقصیر هیچکسی نیست. پس تنها راه تلاش برای بقا است و هربار به بنبست رسیدید، از آدمهای امن کمک بگیرید.
به امید تمام شدن زودتر این روزها.
