تا چندماه قبل پرندهنگری برای من تفریحی حوصلهسربر و مرفهانه برای خرج کردن پولهای اضافه بود. پرندهها همیشه در همهجا هستند و آواز میخوانند و همین. کتاب فلسفه پرندگان ولی همهچیز را تغییر داد و حالا واقعاً کنجکاوی بیشتری نسبت به دنیای این موجودات دارم.
خواندن جستارهای فلسفی و متنهای زیستشناسی کار راحتی نیست و هرکسی هم به آن علاقه ندارد. اما کتاب فلسفه پرندگان با ترکیب نوشتههای یک فیلسوف و یک زیستشناس و پرندهنگر یکی از جذابترین جستارهای فلسفی است. کتاب بیست و دو فصل دارد و در هر فصل یک رفتار خاص از یکگونه پرنده بررسی میشود. شاید عجیب به نظر بیاید؛ اما ظاهراً پرندهها بیشتر از تصور ما رفتارهای مشابه انسانی دارند. معمولا وقتی این شباهتها را بررسی میکنی، متوجه هوشمندی خاص پرندهها میشوی؛ اینجا است که پرندهنگری دیگر تنها یک تفریح لوکس بهحساب نمیآید و یک کلاس درس متفاوت میشود.
نویسندگان تلاش میکنند نشان دهند بسیاری از مفاهیمی که انسان آنها را مختص خود میداند، از سوگواری و همکاری گرفته تا یادگیری و سازگاری، در زندگی پرندگان نیز قابل مشاهدهاند. در خیلی از موارد این پرندهها هستند که راهکارهای هوشمندانهتری برای این مسائل دارند.
زندگی پرندگان، درست مانند زندگی خود ما، با انواع گوناگون رویدادهایی شکل میگیرد که شبیه مرگهای کوچک و نوزاییهایی کوچک هستند. یک نمونهاش پرریزی یا تولک رفتن است. اگرچه ممکن است تعدادی از موهایمان بریزد و جاهایی از سرمان خلوت شود، اما انسان این مراحل پرریزی را تجربه نمیکند. بااینحال، زمانهایی است که ما هم باید پرریزی کنیم، یا دگرگون شویم. در لحظههای تعیینکننده خاصی در طول زندگیمان ما هم باید بهنوعی از نو آغاز کنیم، جامه نو به تن کنیم، یا آرایش موها یا سبک زندگیمان را تغییر دهیم. اما چنین اتفاقهایی بسیار بهندرت رخ میدهد.
(فصل 1. پذیرش آسیبپذیریمان- گرفتِ مرغابی)
