بوی بهبود ز اوضاع جهان؟ نه واقعا!

چه از سیاست خوشمون بیاد چه نیاد، برای ماهایی که متولد خاورمیانه و ایران و به تعبیر احسان محمدی «جغرافیای اندوه» هستیم، زندگی و آینده‌ تا حد زیادی متاثر از شرایط سیاسی کشور و منطقه و تصمیمات مردان سیاست‌ه. یا به بیان صریح‌تر، این که لنگ در هواییم رو بهش می‌گن جبر جغرافیایی!
من مخالف فعالیت و آگاهی سیاسی در سطح دانشجویی نیستم و به نظرم لازم‌ه که هر کس (به خصوص قشر دانشجو که مقبولیت بیشتری تو جامعه داره) تا حدودی در مورد شرایط اجتماعی و سیاسی اطلاع داشته باشه تا در مواقع لازم بتونه یه تحلیلی بکنه و تصمیم درستی بگیره و تاثیری هرچند محدود بذاره.

عصاره ملت!
عصاره ملت!

اما چیزی که این اواخر به نظرم آسیب‌زا میاد، این‌ه که تو هر جمع حقیقی و مجازی، با تکرار و یادآوری چندباره شرایط و پیش‌بینی اتفاق‌هایی که ممکنه در آینده بیفته و تاثیرات‌شون، سطح ناراحتی و ناامیدی و عصبانیت رو چندبرابر می‌کنیم.
اصلا قصد این رو ندارم که بگم شرایط اونقدرها بد نیست و امید داشته باشید به اصلاح که فی‌الحال گند کشیده شده به مفهوم واژه‌های امید و اصلاح!
تلگرام فیلتر شده، دلار گرون شده، آمریکا از برجام خارج شده، عصارگان ملت برجام رو آتش زدن و اون‌هایی که نزدن هم لام تا کام صداشون در نیومده. همه این‌ها درست و اگه بخوایم واقع‌بین باشیم از نظر اقتصادی و اجتماعی و سیاسی یه سیر نزولی در پیش گرفتیم که معلوم نیست آخرش چقدر ممکنه ترسناک باشه.
ولی خب بیاید بپذیریم که شرایط رو همه می‌دونن و کمابیش عواقب هر اتفاقی رو هم می‌تونن حدس بزنن و واقعا لازم نیست پیامدهای هر اتفاقی رو عنوان کنیم و وقت و بی‌وقت اخبار رو دوره کنیم.

یادآوری چندباره مشکلات، هیچ دردی رو دوا نمی‌کنه و فقط حال خودمون رو خراب‌تر از اینی که هست می‌کنه و اندک امید باقی‌مونده رو می‌کشه.


به نظرم چیزی که تو این شرایط می‌تونه کمک‌ کنه، همین‌ه که سعی کنیم هرچقدر کم هم که شده، احساس رضایت و امیدواری رو زیاد کنیم.
فکر نکنیم چون دلار شد ۷ تومن و ... دیگه کسی حق نداره خوشحال باشه، دورهمی دوستانه قرار نیست خوش بگذره، جشن گرفتن معنی نداره لذت بردن از هوای خوب و طبیعت مبتذل‌ه.

توی اخبار هم هنوز می‌شه دید که تیم فوتسال زنان به فینال قهرمانی آسیا رسیده و تو سنای کانادا طرح تحریم‌های جدید علیه ایران شکست خورده.


بیاید باور کنیم که در حال حاضر، شرایط هنوز به اون بدی نرسیده که ما رو از جنبه‌های دیگه زندگی‌مون ساقط کنه و شاید خوش‌بینانه به نظر بیاد ولی به نظرم هنوز خیلی مونده تا به این مرحله برسیم.