شاید ویرگول تنها جایی باشه که با ترس و لرز کمتر بتونم این شادی رو بروز بدم چون خیلی خوب میدونم که مردم چقدر وحشی شدن مثل معتادهایی که مواد مخدرشون رو ازشون گرفتی، امروز دوشنبه ۲۹ دی بعد از تقریبا ۱۰ روز از قطعی اینترنت متوجه شدم که نت وصل شده و الان باید خوشحال باشم اینطور نیست؟ ولی چرا خوشحال نیستم؟ چرا دلم میخواست حداقل چند وقت دیگه اینترنت قطع میبود؟ نه اینکه بگم برای همیشه قطع باشه اما حداقل چند روز دیگه ای کاش قطع میشد، اگر این حرفها رو توی اینستاگرام یا تلگرام بزنم همه بهم حمله میکنن و انواع و اقسام فحاشیها و پرستوی نظام بودن بهم وصل میشه عجیبه که فکر میکنیم ملت آزادی هستیم و دنبال آزادی بیان هستیم ولی هیچکس حق نداره خلاف نظر قطعی ما نظر بده!!
توی این مدت که اینترنت قطع شده بود دیگه موقع چایی خوردن یا غذا خوردن همه حواسشون پیش هم بود دیگه کسی سرش توی گوشی خودش نبود آدمها مجبور بودن با هم ارتباط بگیرن نه با گوشیهاشون! مامان تعریف میکرد وقتی برای کاری مجبور شده یک سر به مطب دکتر بزنه زنهایی که اونجا توی نوبت بودن همه با هم گرم صحبت شده بودن درحالی که قبلا هرکس سرش تو گوشی خودش بود انگار نبود اینترنت آدمها رو از زنجیر فضای مجازی بیرون کشیده بود و تازه باعث شده بود دنیای واقعی رو بهتر ببینن!!!
توی این ۱۰ روز انگار مغزم فرصت فکر کردن و آرامش پیدا کردن رو داشت، انگار دیگه مجبور نبودم هر روز برم یوتیوب و محتوای سراسر چرت و پرت خالص رو ببینم، مجبور نبودم برم اینستاگرام و ببینم سلطنت طلبها از یک طرف گروه تشکیل دادن و مجاهدین خلق از طرف دیگه، مجبور نبودم ببینم هرکس که تونسته ذرهای فالوور و مخاطب جذب کنه حالا بالای منبر میره و برای مردم نطق سر میده ... خدای من چقدر حالم بهتر بود نه ... این فقط حال من نبود که بهتر بود حال همه مردم بهتر بود انگار هممون به اجبار ۱۰ روز رو توی دنیای واقعی سپری کردیم، میدونم سادهاس، میگین خب الانم نمیخواد بری اینستاگرام یا یوتیوب بتمرگ سر جات و از اینترنت فاصله بگیر اما نه!! شما متوجه نیستین وقتی اینترنت برای همه قطع بود من میتونستم با آدمهای اطرافم ارتباط بگیرم ولی الان دوباره همه سرهاشون توی گوشی هست و من توی یک جمع شلوغ هم تنها هستم و منم مجبور میشم به گوشی خودم پناه ببرم آه خدای من چقدر از این زندگی بیزارم ... یعنی ۱۰۰ سال دیگه ما به کجا میرسیم؟ این ۸ میلیارد زالوی مصرفگرای بی فایدهای که جز تولید مدفوع و تولید مثل کاری بلد نیستن اصلا چرا خلق شدن؟ به جز یک درصد خیلی خیلی اندک که دانشمند هستن و چیزی به این دنیا اضافه میکنن بقیه ما چیزی جز مصرف کنندههای حقیر این سیستم نیستیم تا حالا دقت کردین؟ اینستاگرام میاد همه میریزن توی اون پلتفرم، تیک تاک میاد همه میریزن توی اون پلتفرم، چت جیپیتی میاد همه میریزن اونجا تا حالا شده یک بار با خودتون فکر کنین که چرا ما مثل گوسفندهایی شدیم که یک تعداد سرمایهدار اون بالا تعیین میکنن چیکار کنیم؟ فکر میکنین آزادی دارین اما این آزادی توهمی بیش نیست موضوع فقط به رژیم و حکومت هر کشور خلاصه نمیشه صحبت من از قدرتهایی فراتر از اینهاست ... خنده داره که من همیشه تئوری توطئهها رو مسخره میکردم ولی وقتی گوسفند بودن انسانها رو میبینم که چطور وقتی اینترنت رو ازشون میگیری انگار دنیاشون رو گرفتی خندهام میگیره!!
گاهی با خودم فکر میکنم ای کاش مثل روزه گرفتن یک ماه هم ماه رمضون اینترنتی داشتیم خودمون رو مجبور میکردیم تا از فضای اینترنت دور بشیم و به دنیای واقعی برگردیم شاید چیزهایی رو میدیدیم که در زمان اینترنت آدم متوجهشون نمیشه
شاید بپرسین خودت توی این ۱۰ روز بدون اینترنت چیکار کردی؟ راستش کار خاصی نکردم، اتاقم رو مرتب کردم، وسایلهام رو مرتب کردم، خاطره مینوشتم و عکسهای قدیمیام رو نگاه میکردم و هر از گاهی به آپارات یا نماشا سر میزدم و فیلم میدیدم، البته که تجربه کاملی نبود سختیهای خودش رو داشت اما باور کنین به نوبه خودش لذت بخش بود ای کاش میتونستم توی روزگاری زندگی کنم که اینترنتی نبود و آدمها تو دنیاهای کوچیک خودشون زندگی میکردن اگر متوجه میشدین که اینترنت به شما "آزادی" نه بلکه "توهمی از آزادی" داده اونوقت شما هم با من هم نظر میبودین، افسوس که کلمات عاجزه از ثبت احساس درونی من!!
پ.ن: لازمه که حتما بگم من طرفدار هیچ رژیم و حکومتی نیستم و اینکه صرفا از قطع موقت یک ابزار خوشحال باشم به معنی پرستوی نظام و بسیجی فاسد و هزار وصله ناجور نیست؟ خنده داره که باید حتما به این چیزها اشاره کنم که صرفا به عنوان یک انسان واحد نظر شخصی خودم رو میگم
تاریخ: ۲۹ دی ۱۴۰۴
