ویرگول
ورودثبت نام
زهره ترقوئی | Zohreh Targhoei
زهره ترقوئی | Zohreh Targhoeiهیچ مطلبی بی‌هدف نوشته نشده، با خوندن هر مقاله به اعماق ذهن و مغز من سفر می‌کنی و در مسیر شکافت و بررسی احساسات و دغدغه‌هام سهیم می‌شی پس با دقت بخون!!
زهره ترقوئی | Zohreh Targhoei
زهره ترقوئی | Zohreh Targhoei
خواندن ۲ دقیقه·۲۳ روز پیش

زندانی در قفس ذهن

دوستانی از این فضا بهم پیام دادن، گفتن زهره ویرگول وصل شده بیا شروع کن، بیا بنویس ... از چی بنویسم؟ این چندمین باری هست که حتی به صورت بی‌طرفانه درباره وقایع اخیر و تاثیرش توی زندگیم می‌نویسم و باز ویرگول همشون رو پاک می‌کنه ده‌ها هزار کلمه رو با یک دکمه حذف می‌کنن و من حق ندارم باهاشون در بیوفتم چون ممکنه صفحه‌ام رو به طور کامل از دست بدم

در طول این جنگ، در طول این ۲ ماه بیشتر از هر زمانی به ویرگول نیاز داشتم، بیشتر از هر زمانی به نوشتن احتیاج داشتم تا احساساتم رو پشت کلمات به نمایش بذارم اما در عوض هر باری که تلاش کردم به این فضا دسترسی پیدا کنم ویرگول اجازه هیچ کاری حتی حذف و اضافه کردن پست‌ها رو بهم نمی‌داد انگار که زندانی شده بودم شرایط برای من حتی از ۳ هفته قطع اینترنت توی دی ماه هم بدتر بود من نیاز داشتم به این فضا و ویرگول همه چیز رو از من گرفت حالا دیگه چطوری بیام بنویسم؟ از چی بنویسم؟ باید پشت هر جمله بترسم از اینکه مبادا این جملات به مذاق ویرگول عزیز خوش نیاد و صفحه من رو ازم بگیره؟ این اتفاق خوب بود باعث شد بفهمم که قرار نیست ویرگول برای من تبدیل به صفحه مستند زندگیم بشه من فقط برخی از زوایای زندگیم رو به صورت محدود می‌تونم اینجا بذارم پس باید حواسم رو جمع کنم، این اتفاق خیلی خوب شد باعث شد تصمیم بگیرم خیلی از پست‌هایی که اینجا نوشتم رو در صف حذف کردن قرار بدم

برای همین تصمیم گرفتم این رو با شما درمیون بذارم، ویرگول دیگه خونه‌ی من نیست، دیگه اون جایی که بخوام صد در صد وجودم رو بدون نقاب مستند کنم نیست، به زودی روند حذف مقالات رو شروع می‌کنم و تا جای ممکن سعی می‌کنم همشون رو حذف کنم و صرفا گزیده‌ای از مطالب رو اینجا باقی بذارم، ممنونم از ویرگول که بهم ثابت کرد نوشتن توی این فضا چقدر کار اشتباهی بود چقدر اشتباه کردم که عمق احساسات و عواطفم رو به این فضا تکیه دادم، من همیشه همینقدر احمقم همینقدر ساده به آدم‌ها و حتی به یک پلتفرم بی‌جون مثل ویرگول وابسته میشم و کنارش احساس خونه بودن دارم اشتباه من همینجاست هنوز هم بی‌رحمی زمانه برای من ناآشناست

اونقدر حس کرختی و سرد بودن توی این فضا دارم که حتی حوصله نکردم یه عکس برای مقاله انتخاب کنم چیکار داری میکنی آقای ویرگول؟ من یه زمانی اینجا رو خونه خودم می‌دونستم ولی حالا ... حداقل به صورت محدود اجازه نوشتن می‌دادی نه اینکه برای ۵۰ روز کامل بخوای دسترسی رو ببندی و عملا آدم رو توی یک زندان بندازی

قطع اینترنتویرگول
۷
۱۷
زهره ترقوئی | Zohreh Targhoei
زهره ترقوئی | Zohreh Targhoei
هیچ مطلبی بی‌هدف نوشته نشده، با خوندن هر مقاله به اعماق ذهن و مغز من سفر می‌کنی و در مسیر شکافت و بررسی احساسات و دغدغه‌هام سهیم می‌شی پس با دقت بخون!!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید