در آغوش گرفتن عشق در دم مرگ

عشق اول و آخرم
عشق اول و آخرم

پیشاپیش از همه ی کسانی که انتظار داستان عاشقانه ی تینیجری داشتن عذر خواهی میکنم.

این یه عشقه عمیقه .

کیه که دوست نداشته باشه در لحظه ی مرگ عشقش رو در آغوش بگیره .

شاید به نظرتون من دیوونه باشم . ولی خب مگه نه آخر عشق دیوونگیه .موتور سواری یه شغل تفریح یا یه ورزش نیست . موتورسواری خوده عشقه . در واقع شما سوار نمیشی بلکه در آغوش میگیری این موتور رو. شاید به همین دلیل باشه هنوز هیچکدوم از غول های صنعت بازی نتونستن یه بازیه موتوریه در خور بسازن . چون نمیشه با یه کنترلر موتورو در آغوش گرفت.

شاید آرزوی همه عشاق زندگی در کنار همدیگه باشه . اما آرزوی من مرگ در آغوش همدیگه هست .اونم مرگی در سرعت بالا.با سرعتی بالا جاودانه شدن.....