آخربینی

عیش دنیا در پی اش سختی بُوَد

سختی اش پایانش خوشبختی بود

سختی دنیا و آسانی او

گرچه طولانی ولی فانی بود

راحت و دشواری عقبی ولیک

بی‌نهایت یا که طولانی بود

سروده‌ی محمد امین امیدی در 21 تیر 1404. برگرفته از به حکمت 251 نهج‌البلاغه.