آفت‌های دوستی

تا نخورَد یار، ز دست تو لیز

زین صفتان جمله بپرهیز، تیز

دوست ز خود بر سر خشم آوری

یا که بدی‌هاش به چشم آوری

یا که تکبر بکنی پیش او

غم نخوری بهر دلِ ریشِ او

صاف بشو، صاف، چو آب زلال

تا که رفاقت نپذیرد زوال

سروده‌ی محمد امین امیدی در 9 بهمن 1404. برگرفته از حکمت 480 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.