آیینه‌ی اندیشه

آیینه‌ی اندیشه، شفاف و درخشان است

اندیشه ز پیشامد، خود پندِ نکویان است

این نکته که خواهم گفت، بهر ادبت کافی است

در حکمتِ اخلاقی چون اُستُن و بنیان است

چون در دگران دیدی آنچه نپسندیدی

دوری تو از آن خو، نیکی فراوان است

سروده‌ی محمد امین امیدی در 14 مهر 1404. برگرفته از حکمت 365 نهج‌البلاغه.