آیین پرسش

از برای کمال فهمت پُرس، نی برای بهانه‌ای جستن

تا گره‌های ذهن بگشایی، ز معارف کنی اش آبستن

جاهلی کو طلب کند دانش، خود همانند عالمان باشد

عالم عیب‌جوی سرگردان، بس شبیه سبکسران باشد

سروده‌ی محمد امین امیدی در 7 شهریور 1404. برگرفته از حکمت 320 نهج‌البلاغه.