اجل

زمان مرگ باشد خود مُقَدّر

ز سختی‌ها نکن خود را مُکَدَّر

اجل گر بهر تو باشد گشاده

حفاظی باشدت بس با اِفاده

زمان چون سر رسید از بهر مرگت

ندارد هیچ سودی ساز و برگت

سروده‌ی محمد امین امیدی در 1 مرداد 1404. برگرفته از حکمت 306 نهج‌البلاغه.