احتیاط

به هنگام وسعت ز نِعمات رب

مشو مست و مغرور و اندر طرب

بسا آنکه غرق گناهان شدی

خدا هم رها کرده ات در حَطَب

به ناگه به هیزم چو آتش زند

بکاهد ز جانت گزند لَهَب

مشو وقت تنگی رزقت دُژَم

به صبرت رها می‌شوی از تَعَب

سروده‌ی محمد امین امیدی در 7 مهر 1404. برگرفته از حکمت 358 نهج‌البلاغه.