ادای حق

نکو پیرِ روشن‌دلِ با خرد

ز مالِ فزونش سعادت خَرَد

ادا می‌کند حقِ هر مالِ خود

در آخِر رسد او به آمالِ خود

بهشتِ برین، قربِ پروردگار

شود بهره اش دائم و برقرار

سروده‌ی محمد امین امیدی در 5 دی 1404. برگرفته از حکمت 447 نهج‌البلاغه.