اولویت

دین خود را برای دنیای مردمان دگر تبه نکنم

از برای رضایت مخلوق، به یقین و به جد گنه نکنم

دوستان چون که مشورت بدهند، رای آن‌ها دقیق می‌نگرم

چون صلاح و درست بنماید، رای ایشان به کار می‌بندم

و چنانچه کژ و غلط باشد، پیروی از گمان‌شان نکنم

دوستان را به رای خود خوانم، و رها در زیان‌شان نکنم

سروده‌ی محمد امین امیدی در 7 شهریور 1404. برگرفته از حکمت 321 نهج‌البلاغه.