اِحقاقِ حق

ما جانشینِ حق، برای پیمبریم

در علمِ با عمل، ز همه‌ی همگنان سَریم

گر فاسدِ دو رنگ بدزدد مقام ما

با صبر، روزگار تبه را به سر بریم

شب گرچه شد دراز، ولی صبحِ روشنی

آید ز پی، که فاش شود دولتِ کریم

سروده‌ی محمد امین امیدی در 1 اسفند 1404. برگرفته از حکمت 22 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.