بسندگی

چون به چیزی توان بسنده نمود

بیش از آن خواستن ندارد سود

آنکه از کم نبُرد سود زیاد

هرچه بیش آوری دهد بر باد

تا توانی به سادگی بگرای

وز تَکَلُّف درونه را پیرای

سروده‌ی محمد امین امیدی در 14 آبان 1404. برگرفته از حکمت 395 نهج‌البلاغه.