بهای انسان

ریزه‌های غذا به گرد دهان، وصف مولا ز نعمت دنیاست

ترک و دوری ز لقمه‌های حرام، کار آزادگانِ دل‌دریاست

نیست نفسِ گرامیِ ما را، قیمتی جز رساندنش به بهشت

ای خوشا آنکه از برای بهشت، سازد از بذرهای نیکی کشت

سروده‌ی محمد امین امیدی در 15 دی 1404. برگرفته از حکمت 456 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.