بهترین شهر

آن زمان که برای ماندن تو

نبوَد جایگاهی درست و دو تو

هیچ شهری ز شهرهای دگر

نزد تو نیست خوشتر و بهتر

بهترین شهر بهر تو آن است

که پذیرای تو به آسان است

سروده‌ی محمد امین امیدی در 1 دی 1404. برگرفته از حکمت 442 نهج‌البلاغه.