تخریب‌چی

خوشه‌ی بمب‌های کوچک را،

کاشت در جنب خوشه‌ی گندم

تا که خشم و عداوتِ خود را،

بنماید به نازنین مردم

چهارده تن به چهارده معصوم،

از دلِ پاک اِقتِدا کردند

هم برای رفاهِ این مردم،

جانِ خوش را چنین فدا کردند

عطرِ عاشق‌کُشِ شهادت را،

 در دلِ مزرعه پراکندند

زآسمان‌ها ندایشان دادند،

پای از دام، ساده برکندند

سروده‌ی محمد امین امیدی در 18 اردیبهشت 1405.