ترس از فقر

گفت مولا به زاده‌ی دلبند، بر تو از فقر مال ترسانم

پس خدا را پناه خود بگزین تا نباشی ز فقر اندر غم

فقر دین را همی کند ناقص، که سبب‌ساز مکر و نیرنگ است

عقل را می‌کند به جد حیران، که مجال تعقلش تنگ است

عامل دشمنی با مردم از سر کینه‌های رَشکین است

عامل دشمنی با یزدان، از ره کفر و شرک در دین است

سروده‌ی محمد امین امیدی در 6 شهریور 1404. برگرفته از حکمت 319 نهج‌البلاغه.