تقدیر و توکل

چنان تقدیرِ حق باشد مُقَدَّر

که بطلانش به کس ناید میسر

حساب حق زداید مکر و حیله

که سستی زاید از هر نوع وسیله

توکل بر خدا کن تا توانی

خودت را از حساب خود رهانی

سروده‌ی محمد امین امیدی در 18 دی 1404. برگرفته از حکمت 459 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.