تقسیم کار

شایسته بوَد آنکه دارد به خدا ایمان

روز و شب او زین سه گردد پر و با پیمان

گاهی کند او صرف نجوا به بر یزدان

گاهی بوَد او بهر روزی خودش جویان

گاه دگر از عمرش در عیش و خوشی باشد

کز رِجس و تباهی‌ها این عیش بَری باشد

هرگز نکند عاقل اقدام به جز زین سه

عاقل نزند یاوه در هر عملی پرسه

یا کسب و معاشش را ترمیم کند با فکر

یا روز حسابش را آباد کند با ذکر

یا آنکه به خوشباشی گاهی شود آسوده

عیشش نبوَد اما هرگز گنه‌آلوده

سروده‌ی محمد امین امیدی در 9 آبان 1404. برگرفته از حمت 390 نهج‌البلاغه.