حذر از عجز

ناتوانی آفتی باشد به کارِ مردمان

که تبه گردد ثَمَرهای کسان از شر آن

مرد نیکو و توانا هست در سختی صبور

صبر می‌سازد مُبَدَّل، مرد ترسو را جسور

چون نداری غم ز بیش و کم در این دنیای دون

ثروتی آورده ای اَنبُه، جدا از چند و چون

حرمتِ ایزد اگر بر عمقِ جان تابیده گشت

تیرِ شیطان گر خورَد بر این سپر، تابیده گشت

هم‌نشینی خوش بوَد خرسندی از لطفِ خدا

تا ابد هرگز نگردد او ز یارِ خود جدا

سروده‌ی محمد امین امیدی در 13 بهمن 1404. برگرفته از حکمت 4 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.