حق‌پذیری

حق‌پذیری سخت یا سنگین بوَد

لیک پایانش خوش و زرین بوَد

باطل ارچه راحت و آسان نمود

عاقبت اما تباهی‌ها فزود

چون که مدحت را بگویند یک زمان

گرچه باطل، شاد باشی بی‌گمان

چون که قُبحِ کارِ تو گوید کسی

گرچه حق باشد، به رنج افتی بسی

از خدا پرهیز کن از عمق جان

از کژی‌ها نفس خود را وارهان

از نکویان پندها را خوش پذیر

تا نباشی در تباهی‌ها اسیر

سروده‌ی محمد امین امیدی در 25 مهر 1404. برگرفته از حکمت 376 نهج‌البلاغه.