حُسن استفاده

کمینه زآنچه واجب شد به بنده

کند نعمت به خوبی استفاده

وگر آن را کند صرف معاصی

ز رنج دوزخ او خواهد مناصی

ولی راه گریزش بسته باشد

دلش ز اندوه و حسرت خسته باشد

سروده‌ی محمد امین امیدی در 11 شهریور 1404. برگرفته از حکمت 330 نهج‌البلاغه.