خویش و بیگانه

آنکه را خویشان رهایش ساختند

جمعِ بیگانه ورا دریافتند

جای خویشانش به او یاری دهند

اندهش را از دلش بیرون کنند

جمعِ بیگانه بَدَل گردد به خویش

مرهمی باشد به قلبِ ریش‌ریش

سروده‌ی محمد امین امیدی در 23 بهمن 1404. برگرفته از حکمت 14 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.